thumb|Przed Domem Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli - 23 sierpnia 2026 Marek Drewnowski (Bogdan Marek Drewnowski, ur. 21 października 1946 w Kołobrzegu) - polski pianista, dyrygent i pedagog.

Życiorys Naukę gry na fortepianie rozpoczął we wczesnym dzieciństwie. Studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem Ryszarda Baksta i Zbigniewa Drzewieckiego. Po śmierci Drzewieckiego przeniósł się do Krakowa, gdzie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w klasie Jana Hoffmana.

Był również uczestnikiem kursów mistrzowskich prowadzonych przez Marię Wiłkomirską, Witolda Małcużyńskiego i Stefana Askenasego.

Działalność artystyczna Kariera Marka Drewnowskiego była silnie związana z twórczością polskich kompozytorów XX wieku, od Karola Szymanowskiego i Witolda Lutosławskiego po Aleksandra Tansmana, Romana Palestra i Stefana Kisielewskiego. Z wyjątkiem Szymanowskiego spotkał tych kompozytorów osobiście i już jako młody pianista rozpoczął pracę nad ich twórczością.

W 1974 Witold Lutosławski uczestniczył w sesji nagraniowej dwóch swoich Etiud z 1941 w wykonaniu Drewnowskiego. Nagranie zostało później wydane przez Polskie Nagrania na płycie CD (PNCD BOX 0009 A/H).

Istotne miejsce w repertuarze Drewnowskiego zajęła twórczość Domenica Scarlattiego. Nagranie dwunastu sonat tego kompozytora w 1975 przyniosło mu znaczący sukces w kraju i za granicą. Po wysłuchaniu tego nagrania w nowojorskiej rozgłośni radiowej Leonard Bernstein zaprosił Drewnowskiego do występów w Tanglewood z Bostońską Orkiestrą Symfoniczną.

W 1977 w Paryżu Drewnowski pracował z Aleksandrem Tansmanem nad jego II Koncertem fortepianowym. Utwór miał swoją polską premierę 16 grudnia 1977 z udziałem pianisty i Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Pedro Ignacio Calderóna.

W 1985 wystąpił na festiwalu w Tanglewood z Bostońską Orkiestrą Symfoniczną. Wykonał tam I Koncert fortepianowy Johannesa Brahmsa.

We wrześniu 1989 wziął udział w uroczystym koncercie w Warszawie, zorganizowanym z okazji 50. rocznicy wybuchu II wojny światowej. W wydarzeniu uczestniczyli również Leonard Bernstein, Barbara Hendricks, Hermann Prey i Liv Ullmann. Koncert był transmitowany przez stacje telewizyjne w wielu krajach.

23 września 1991, kilka dni przed śmiercią kompozytora, Drewnowski wykonał koncert fortepianowy Stefana Kisielewskiego z Filharmonią Śląską pod dyrekcją Jerzego Swobody podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”. Za prawykonanie tego utworu otrzymał nagrodę „Orfeusz”.

W 1996 Fundacja Józefa Hofmanna, założona m.in. przez Drewnowskiego, wydała nagranie IV Symfonii koncertującej Karola Szymanowskiego z Krakowską Orkiestrą Radiową pod dyrekcją Antoniego Wita, a także II Koncertu fortepianowego Aleksandra Tansmana pod dyrekcją Zygmunta Rycherta.

W 2010 z okazji 200. rocznicy urodzin Chopina wykonał kilka jego utworów na Open’er Festival, bezpośrednio przed koncertem Massive Attack.

W marcu 2017 wystąpił z recitalami w Atlancie oraz w Miami Beach. Koncert w Atlancie został zorganizowany przez Chopin Society of Atlanta.

W listopadzie 2017 odbyła się premiera słuchowiska radiowego Dał Nam Niepodległą Ignacy Jan Paderewski do którego Drewnowski napisał scenariusz - było to słuchowisko transmitowane na żywo (ze sceny) przez Radio dla Ciebie.

Prowadził zajęcia w Schola Cantorum w Paryżu oraz kursy mistrzowskie w różnych krajach, m.in. w Republice Południowej Afryki i Korei. W 2017 był związany z Uniwersytetem Hacettepe w Ankarze, gdzie pracował na wydziale dyrygentury i kompozycji.

Twórczość chopinowska

Szczególne miejsce w działalności Marka Drewnowskiego zajmuje twórczość Fryderyka Chopina. W jego dorobku fonograficznym znajdują się m.in. nagrania utworów Chopina, w tym walców i polonezów młodzieńczych.

Drewnowski wykonywał również koncerty Chopina w wersjach kameralnych. Nagrywał je m.in. z zespołem The Chopin Soloists, którego był założycielem.

W 1992 wykonał w Warszawie oba koncerty Chopina z kwintetem smyczkowym. W styczniu 1993 w Studiu S1 Polskiego Radia dokonano nagrania koncertów w tej obsadzie, z udziałem Kai Danczowskiej, Roberta Kabary, Artura Paciorkiewicza, Jerzego Klocka i Andrzeja Mysińskiego.

W 1999 Drewnowski rozszerzył tę koncepcję na orkiestrę smyczkową. W celu realizacji nagrania z młodych muzyków Akademii Muzycznej w Łodzi oraz prowadzących ich profesorów powstał zespół The Chopin Soloists. W tym samym roku nagrał z nim oba koncerty Chopina.

Dla NVC Arts w Londynie dokonał nagrań wideo obu koncertów i 19 walców Chopina.

Od 2009 Drewnowski realizował projekt nagrania dzieł wszystkich Fryderyka Chopina, początkowo przez "Polskie Nagrania". Następnie propozycję realizacji przedsięwzięcia otrzymał od wytwórni Harmusica w Genewie. Według informacji przekazanej przez pianistę w 2017 nagrał już część planowanego cyklu, obejmującą m.in. koncerty, sonaty, wariacje, etiudy, preludia, ballady i walce. Realizacja projektu została przerwana po śmierci w 2015 Gabrielle Dufour-Wierusz Kowalskiej, którą Drewnowski określał jako główną inicjatorkę przedsięwzięcia. W 2017 prowadził rozmowy dotyczące kontynuowania nagrań we współpracy z władzami Uniwersytetu Hacettepe w Ankarze. Planował tam również ukończenie cyklu. W ramach projektu planował także nagranie pieśni Fryderyka Chopina, poszukując odpowiedniej wykonawczyni.

W wywiadzie przeprowadzonym w 2017 Drewnowski przedstawiał własne poglądy na temat wykonawstwa muzyki Chopina. Podkreślał znaczenie emocjonalnego wymiaru jego twórczości, a także konieczność dokładnego odczytywania zapisu nutowego i indywidualnego kształtowania interpretacji. Zwracał uwagę na znaczenie formy i emocji jako dwóch równoległych warstw muzyki Chopina.

Krytycznie odnosił się również do modelu rywalizacji konkursowej w muzyce, zaznaczając jednocześnie, że nie kwestionuje potrzeby organizowania konkursów pianistycznych. Wskazywał na ograniczenia związane z wykonywaniem muzyki w warunkach silnej presji i stresu.

Film i działalność pedagogiczna Wystąpił w roli Fryderyka Chopina w filmie Krzysztofa Zanussiego Koncert Chopina. Był również współtwórcą filmu Izabelli Cywińskiej Oczarowanie Fryderyka.

Prowadził działalność pedagogiczną, m.in. klasę fortepianu w Schola Cantorum w Paryżu oraz w Akademii Muzycznej w Łodzi. W późniejszym okresie był również profesorem Akademii Muzycznej w Łodzi.

Działalność organizacyjna i wyróżnienia Jest założycielem i prezesem Fundacji Józefa Hofmanna, powołanej w 1990 z inicjatywy Marka Drewnowskiego, Krzysztofa Kurcińskiego, Marii Neugebauer, Jana Webera, Andrei Borre, Claudio Cozzaniego i Christiany Orvieto. Działalność Fundacji obejmowała obejmuje wspieranie rozwoju artystycznego młodych muzyków, m.in. poprzez programy edukacyjne, kursy, konkursy, koncerty i stypendia.

Był twórcą i organizatorem Festiwalu im. Józefa Hofmanna w Nałęczowie. Według informacji Polskiego Radia był także twórcą festiwali im. Józefa Hofmanna i Ignacego Jana Paderewskiego.

W 2010 otrzymał „Paszport Chopina”, nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznawaną za działalność na rzecz promocji dziedzictwa Fryderyka Chopina. W 2016 został odznaczony srebrnym Medalem za Zasługi Kulturze Gloria Artis. W 2020 otrzymał nagrodę Złotą Sowę będącą uhonorowaniem za dokonania twórcze przyznaną przez przedstawicieli światowej Polonii.

Dyskografia Źródło: 1975 – Domenico Scarlatti: 12 sonat na fortepian; Marek Drewnowski, fortepian. Nagranie wydane przez DUX. 1974/1989 – Witold Lutosławski: Dwie etiudy; Marek Drewnowski, fortepian; nagranie z 1974 roku, wydane w 1989 roku w ramach Dzieł wszystkich, t. 6, Polskie Nagrania, PNCD 045. 1988/1997 – Carl Maria von Weber: Koncert fortepianowy nr 1 C-dur op. 11, Koncert fortepianowy nr 2 Es-dur op. 32 oraz Konzertstück f-moll op. 79; Marek Drewnowski, fortepian, Polska Orkiestra Radiowa, Antoni Wit, dyrygent. Nagranie z 1988 roku; wydanie Arts Music, nr 472882, 1997. 1989 – Fryderyk Chopin: Koncert fortepianowy nr 2 f-moll op. 21 oraz Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur op. 22; Marek Drewnowski, fortepian, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, Wojciech Michniewski, dyrygent. Wydanie: Tonpress, CD-T 004. 1990 – Fryderyk Chopin: Pieśni i piosenki op. 74; Marek Drewnowski, fortepian, Henryka Januszewska, sopran. Wydanie: Tonpress, CD-T 011. 1991 – Domenico Scarlatti: 15 sonat; Marek Drewnowski, fortepian. Nagranie zrealizowane w październiku 1987 roku w Sali Koncertowej Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Wydanie: Tonpress, CD-T 007; wznowienie w 2010 roku. 1991 – Fryderyk Chopin: Walce (komplet); Marek Drewnowski, fortepian. Wydanie: Tonpress, CD-T 008. 1991 – Stefan Kisielewski: Koncert fortepianowy oraz utwory orkiestrowe; Marek Drewnowski, fortepian. Wydanie: Silton, 006/MP/01. 1992 – Fryderyk Chopin: Koncert fortepianowy nr 1 e-moll op. 11 oraz walce c-moll op. 34 nr 2, As-dur op. 42, Des-dur op. 64 nr 1 i cis-moll op. 64 nr 2; Marek Drewnowski, fortepian, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, Wojciech Michniewski, dyrygent. Wydanie: Tonpress, CD-T 010. 1993/1995 – Ludwig van Beethoven: Koncert fortepianowy nr 2 B-dur op. 19 i Koncert fortepianowy nr 4 G-dur op. 58; Marek Drewnowski, fortepian, Orkiestra Polskiego Radia, Tadeusz Strugała, dyrygent. Nagranie z 1993 roku; wydanie w 1995 roku. 1993/1995 – Fryderyk Chopin: Koncerty fortepianowe nr 1 e-moll op. 11 i nr 2 f-moll op. 21 w wersji kameralnej na fortepian i kwintet smyczkowy; Marek Drewnowski, fortepian, Kaja Danczowska, Robert Kabara, Artur Paciorkiewicz, Jerzy Klocek i Andrzej Mysiński. Nagranie: styczeń 1993, Studio S1 Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Beloved Recordings, nr 21029, 1995. 1993/2010 – Fryderyk Chopin: Koncerty fortepianowe nr 1 e-moll op. 11 i nr 2 f-moll op. 21 oraz walce; Marek Drewnowski, fortepian, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Antoni Wit, dyrygent. Nagranie dla NVC Arts z 1993 roku; wydanie CD jako Chopin Celebration: Piano Concertos Nos. 1 & 2 & Waltzes przez Apex/Warner Classics, nr 2564682606, 2010. 1996 – Aleksander Tansman: Koncert fortepianowy nr 2 oraz Karol Szymanowski: IV Symfonia koncertująca; Marek Drewnowski, fortepian, Orkiestra Polskiego Radia w Krakowie, Zygmunt Rychert i Antoni Wit, dyrygenci. Wydanie: Fundacja im. Józefa Hofmanna, MD 003. 1998/2000 – Fryderyk Chopin: Koncerty fortepianowe nr 1 e-moll op. 11 i nr 2 f-moll op. 21 w wersji na fortepian i orkiestrę kameralną; Marek Drewnowski, fortepian i dyrygent, The Chopin Soloists Ensemble. Nagranie: 29 sierpnia i 1 września 1998 roku, Studio S1 Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Exton, OVCL-00016, 2000. 2008 – Fryderyk Chopin: Walce – Dzieła wszystkie, CD 2; Marek Drewnowski, fortepian. Nagranie: 6–8 stycznia 2008 roku, Studio S1 im. Witolda Lutosławskiego Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Harmusica, Genewa. 2008–2009 – Fryderyk Chopin: Koncerty nr 1 i 2 – Dzieła wszystkie, CD 1; Marek Drewnowski, fortepian i dyrygent, The Chopin Soloists. Nagranie w Studiu S1 im. Witolda Lutosławskiego Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Harmusica, Genewa. 2009 – Fryderyk Chopin: Preludia – Dzieła wszystkie, CD 3; Marek Drewnowski, fortepian. Nagranie: 21 stycznia 2009 roku, Studio S1 im. Witolda Lutosławskiego Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Harmusica, Genewa. 2009 – Fryderyk Chopin: Mazurki I – Dzieła wszystkie, CD 5; Marek Drewnowski, fortepian. Nagrania: 15–16 lipca oraz 4 i 6 sierpnia 2009 roku, Studio S1 im. Witolda Lutosławskiego Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Harmusica, Genewa / Fundacja im. Józefa Hofmanna, MD 06. 2010 – Fryderyk Chopin: Wariacje – Dzieła wszystkie, CD 4; Marek Drewnowski, fortepian. Nagranie: 19 maja 2010 roku, Studio S1 im. Witolda Lutosławskiego Polskiego Radia w Warszawie. Wydanie: Harmusica, Genewa / Fundacja im. Józefa Hofmanna, MD 05.