thumb|Nagrobek Antoniego Sobika na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach Antoni Sobik (ur. 17 stycznia 1905 w Gotartowicach, zm. 23 czerwca 1994 w Katowicach) – starszy posterunkowy Policji Województwa Śląskiego, szermierz i trener szermierki, dwukrotny olimpijczyk.

Osiągnięcia w szermierce Był wszechstronnym sportowcem, ale największe sukcesy odniósł w szermierce, w której startował od 1931 do 1953. Specjalizował się w szabli, choć walczył we wszystkich broniach. Dwukrotnie startował na igrzyskach olimpijskich. W Berlinie (1936) zajął 7. miejsce w indywidualnym turnieju szablistów, a w turnieju drużynowym był wraz z kolegami z reprezentacji czwarty. W Londynie (1948) odpadł w półfinale indywidualnego turnieju szablowego, a w drużynowym polski zespół został sklasyfikowany na 5.-8. miejscu. Sobik startował również w drużynowym turnieju szpadzistów (Polacy odpadli w ćwierćfinale).

W 1934 Sobik był brązowym medalistą mistrzostw świata w Warszawie (oficjalnie zawody tego cyklu rozgrywane są pod tą nazwą dopiero od 1937) w drużynowym turnieju w szabli, a na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1933) zajął w drużynie 4. miejsce.

Ośmiokrotnie był indywidualnym mistrzem Polski: szabla - 1936, 1947, 1948Mistrzostwa Polski w szermierce ww Wrocławiu w 1948 rozgrywane były w obsadzie międzynarodowej. Turniej szablistów wygrał Węgier Pál Kovács, a Sobik zajął w nim 2. miejsce., 1949 szpada - 1936 floret - 1937, 1939, 1949 Siedem razy zdobył tytuł drużynowego mistrza Polski: w szpadzie (1935, 1950), szabli (1947, 1948, 1949 i 1950) oraz we florecie (1951).

Był zawodnikiem klubów katowickich: Policyjnego (1931-1939), Pogoni (1945-1950) i Baildonu (1952-1953).

Osiągnięcia lekkoatletyczne Sobik uprawiał także lekkoatletykę w latach 1920-1938. Był dwukrotnym wicemistrzem Polski w biegu na 400 metrów przez płotki (w 1933 i 1934) oraz dwukrotnym brązowym medalistą w sztafecie 4 × 400 metrów w 1934 i 1937. Poza tym osiem razy wystąpił w finałach mistrzostw Polski.

Jako lekkoatleta reprezentował kluby Sokół Żory (1920-1928), Sokół Bydgoszcz (1928-1929), Policyjny Klub Sportowy Katowice (1930) i Stadion Chorzów (1931-1938).

Osiągnięcia trenerskie Będąc jeszcze czynnym zawodnikiem rozpoczął pracę jako trener szermierki w klubie Baildon Katowice. W 1956 uzyskał uprawnienia trenera 1. klasy, a w 1970 klasy mistrzowskiej. Współpracownik trenera kadry narodowej szablistów Janosa Keveya. Był przewodniczącym Rady Trenerów Polskiego Związku Szermierczego w latach 1964-1968. Trenował kadrę narodową szermierzy Maroka (1971-1973). Był także sędzią szermierczym.

W 1980 otrzymał honorowe członkostwo Polskiego Związku Szermierczego.

Od 1995 jest rozgrywany Memoriał Antoniego Sobika w szabli (początkowo w Katowicach, potem także w Rybniku i Gliwicach).

Przypisy

Bibliografia

Bogdan Tuszyński, Polscy olimpijczycy XX wieku, t. 2, Wrocław 2004,

Kategoria:Polscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Londyn 1948) Kategoria:Polscy szermierze na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy trenerzy szermierki Kategoria:Polscy płotkarze Kategoria:Posterunkowi Policji Województwa Śląskiego Kategoria:Szermierze Baildonu Katowice Kategoria:Szermierze Pogoni Katowice Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Policjanci związani z Katowicami