thumb|240px|popiersie Theodora Meynerta na Uniwersytecie Wiedeńskim Theodor Hermann Meynert (ur. 15 czerwca 1833 w Dreźnie, zm. 31 maja 1892 w Klosterneuburgu) – niemiecki lekarz, psychiatra, neuropatolog i neuronatom. Wprowadził do medycyny termin amencji.
Życiorys Urodził się 15 czerwca 1833 w Dreźnie, jako syn Hermanna Günthera Meynerta (1808–1895) i jego żony Marie z domu Emmering. Uczył się w wiedeńskim Piaristengymnasium, a następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim. Studia ukończył w 1861, w 1865 habilitował się. Od 1870 profesor psychiatrii i dyrektor uniwersyteckiej kliniki psychiatrycznej.
Uczniami Meynerta byli m.in. Siergiej Korsakow, Carl Wernicke, Auguste Forel, Władimir Serbski, Gabriel Anton, Carl Meyer, Karel Kuffner, Károly Schaffer, Franz Chvostek i Sigmund Freud. Freud pracował w Klinice Psychiatrycznej Meynerta w Wiedniu w 1883 roku. Meynert w późniejszym czasie zdystansował się do ucznia, krytykując jego zainteresowanie praktykami takimi jak hipnoza i ośmieszając pojęcie męskiej histerii. Meynert w znacznym stopniu wpłynął na prace niemieckiego neuropatologa Paula Flechsiga.
Dorobek naukowy Ilustracja mózgowia z pracy Meynerta|mały Meynert zajmował się anatomią mózgu, patologią i fizjologią. Prowadził pionierskie badania nad topografią kory mózgu i szlaków nerwowych, dając podstawy pod cytoarchitektonikę ośrodkowego układu nerwowego. Zasługą Meynerta było też nadanie psychiatrii rangi nauki ścisłej, i powiązanie jej z neuroanatomią.
Wybrane prace Anatomie der Hirnrinde als Träger des Vorstellungslebens und ihrer Verbindungsbahnen mit den empfindenden Oberflächen und den bewegenden Massen. W: Lehrbuch der psychiatrischen Krankheiten, 1865 Die Bloßlegung des Bündelverlaufs im Großhirnstamme. Österreichische Zeitschrift füt praktische Heilkunde, 1865 Studien über die Bestandtheile der Vierhügel in den nächst unterhalb gelegenen Querschnitten der Brücke. Zeitschrift für wissenschaftliche Zoologie 17 Ein Fall von Sprachstörung anatomisch begründet. Jahrbuch der Gesellschaft der Aerzte in Wien (1866) Der Bau der Großhirnrinde und seine örtliche Verschiedenheiten nebst einem pathologisch-anatomischen Korollarium. Leipzig, 1868 Vom Gehirn der Säugetiere. W: Stricker: Handbuch der Lehre von den Geweben der Menschen und Tiere. 1869 Die centrale Projection der Sinnesoberflächen. Wiener Akademie der Wissenschaften (1869). Klinik der Erkrankungen des Vorderhirns. 1884 Psychiatrie. Klinik der Erkrankungen des Vorderhirns. Wien: W. Braumüller, 1884. Klinische Vorlesungen über Psychiatrie aud wissenschaftlichen Grundlagen. Wien: Braumüller, 1890 Gedichte. Veröffentlicht postum von Dora v. Stockert-Meynert. Wien-Leipzig: Wilhelm Braumüller, 1905
Przypisy
Bibliografia Manfred Skopec. Meynert Theodor W: Neue Deutsche Biographie Bd.: 17, Melander – Moller, Berlin, 1994 ss. 400–401
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Niemieccy neuroanatomowie Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Niemieccy patolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1892