Zenon Franciszek Baranowski (ur. 21 listopada 1930 w Swarzędzu, zm. 10 października 1980 w Poznaniu) – polski lekkoatleta, olimpijczyk.
Osiągnięcia Był sprinterem. Czterokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski: w biegu na 100 metrów w 1953 i 1954 oraz w biegu na 200 metrów w 1953 i 1957. Startował w 19 meczach polskiej reprezentacji odnosząc 2 zwycięstwa indywidualne.
Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne w sztafecie 4 × 100 metrów, która zajęła 6. miejsce w finale (razem z Baranowskim biegli Marian Foik, Janusz Jarzembowski i Edward Szmidt). Startował także w mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie, również w sztafecie 4 × 100 metrów, która odpadła w eliminacjach. Zdobył brązowy medal w biegu na 200 metrów podczas Akademickich Mistrzostw Świata w 1954 w Budapeszcie oraz srebrny w sztafecie 4 × 100 metrów na tych samych mistrzostwach. Ustanawiał rekordy Polski na 100 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów.
Był zawodnikiem Gwardii Warszawa (1952-1953), Gwardii Poznań (1954-1955) oraz Olimpii Poznań (1957-1961). Z wykształcenia był stolarzem.
Pochowany na cmentarzu parafialnym pw. Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych w Swarzędzu (kwatera 6, rząd 4, miejsce 17), na tej samej kwaterze co jego dwaj bracia, również sportowcy: Aleksy (zapaśnik, 1928-2016) i Jan (piłkarz i zapaśnik, 1937-2021).
Rekordy życiowe bieg na 100 metrów – 10,3 s. (7 czerwca 1958, Szczecin) bieg na 200 metrów – 21,4 s. (11 września 1955, Budapeszt)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 Kategoria:Lekkoatleci Olimpii Poznań Kategoria:Ludzie urodzeni w Swarzędzu Kategoria:Polscy lekkoatleci na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Melbourne 1956) Kategoria:Polscy sprinterzy Kategoria:Polscy stolarze Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Pochowani w Swarzędzu