Pavle, imię świeckie Gojko Stojčević, Гојко Стојчевић (ur. 11 września 1914 w Kućanci, zm. 15 listopada 2009 w Belgradzie) – patriarcha Serbskiego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys We wczesnym dzieciństwie stracił oboje rodziców. Wychowywała go ciotkaA. Matreńczyk, Patriarcha Pavle – szkic do portretu, „Przegląd Prawosławny”, nr 2 (296), luty 2010, s. 5–7.. Odbył studia teologiczne w Belgradzie i w Sarajewie, studia podyplomowe ukończył w 1957 na Wydziale Teologii Prawosławnej uniwersytetu w Atenach. Studiował również medycynę, jednak po roku zrezygnował. W 1948 złożył śluby zakonne jako mnich służący w klasztorze Rača; w tym samym roku został wyświęcony na hierodiakona. Cztery lata później złożył śluby wieczyste, przyjmując imię Paweł (Pavle w j. serbskim). W 1950 rozpoczął wykłady ze śpiewu liturgicznego i języka staro-cerkiewno-słowiańskiego w seminarium im. Świętych Cyryla i Metodego w Prizrenie. W 1954 został hieromnichem; w tym samym roku otrzymał godność protosyngla. W 1957, po ukończeniu studiów w Atenach został archimandrytą, a 29 maja tegoż roku wyświęcony na biskupa, ordynariusza eparchii raszko-prizreńskiej. 1 grudnia 1990 stanął na czele Serbskiego Kościoła Prawosławnego, zastępując chorego Germana (Djoricia).
W latach 80. XX w. wielokrotnie apelował o przeciwstawienie się rosnącej presji muzułmańskiej w Kosowie i o powstrzymanie exodusu Serbów z tego obszaru. W 1995 poparł układ w Dayton, co spowodowało kontrakcję części biskupów z Atanazym (Jevticiem), domagających się od Pavle ustąpienia z urzędu. Patriarcha podtrzymał swoje stanowisko, ale od tej pory coraz częściej wypowiadał się krytycznie o układzie z DaytonR.Thomas, Serbia under Milošević: politics in the 1990s, C. Hurst & Co. Publishers 1998, s. 259..
W 1999, po rozpoczęciu interwencji NATO, apelował do Serbów o pozostanie w Kosowie, zaś do państw NATO – o zakończenie działań zbrojnychSerbia pod bombami, „Przegląd Prawosławny”, 0867-7476, s. 27.. Po ogłoszeniu niepodległości przez parlament Kosowa w 2008, patriarcha wraz z hierarchią Kościoła sprzeciwił się tej decyzji i zaapelował do przywódców Zachodu, aby nie uznali tej „historycznej niesprawiedliwości”Church urges Serbs to take Kosovo vow in Orthodox Easter message, International Herald Tribune, 27 IV 2008..
Z uwagi na zły stan zdrowia część obowiązków patriarchy przejął metropolita Czarnogóry i Przymorza, Amfilochiusz. 8 października 2008 Paweł oświadczył, że ustępuje z urzędu patriarchy z uwagi na problemy zdrowotne. 11 listopada złożony z 46 duchownych Synod odrzucił prośbę Pawła o ustąpienie, powierzając mu dożywotnio sprawowanie urzędu.
Zmarł po długiej chorobie w szpitalu wojskowym w Belgradzie, a 19 listopada 2009 został pochowany w klasztorze Rakovica.
Upamiętnienie 1 września 2016 r. XV Gimnazjum w Belgradzie–Rakovicy otrzymało imię patriarchy PawłaDominika Kovačević – Belgrad: pierwsze gimnazjum imienia patriarchy Pawła [dostęp 2016-09-05].
Odznaczenia i wyróżnienia Łańcuch Orderu Republiki Serbskiej (Bośnia i Hercegowina – Republika Serbska) Honorowe obywatelstwo Trebinje
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna biografia Pavle na stronie Serbskiego Kościoła Prawosławnego
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Narodowego w Atenach Kategoria:Biskupi raszko-prizreńscy Kategoria:Honorowi obywatele Trebinja Kategoria:Jugosłowiańscy duchowni prawosławni Kategoria:Jugosłowiańscy teolodzy prawosławni Kategoria:Kosowscy duchowni chrześcijańscy Kategoria:Odznaczeni Orderem Republiki Serbskiej Kategoria:Patriarchowie Serbii Kategoria:Serbscy teolodzy prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2009