thumb|Uszkodzenie rdzenia w zespole Browna-Séquarda przedstawia dolny schemat Zespół Browna-Séquarda (zespół poprzecznego uszkodzenia połowy rdzenia, ) – zespół neurologiczny spowodowany jednostronnym, poprzecznym uszkodzeniem połowy rdzenia kręgowego. Na obraz kliniczny zespołu w czystej postaci składają się: tożstronny niedowład piramidowy poniżej miejsca uszkodzenia, spowodowany uszkodzeniem drogi korowo-rdzeniowej (górnego neuronu ruchowego) tożstronne zniesienie czucia rodzaju dotyku, rozróżniania dwóch jednocześnie dotykanych punktów, wibracji i czucia głębokiego (propriocepcji) poniżej miejsca uszkodzenia, spowodowane uszkodzeniem pęczka smukłego i klinowatego przeciwstronne zaburzenia czucia bólu i temperatury poniżej miejsca uszkodzenia, spowodowane uszkodzeniem drogi rdzeniowo-wzgórzowej zniesienie wszystkich modalności czucia w zakresie unerwianych przez uszkodzony korzeń nerwu (lub korzenie) dermatomów niedowład obwodowy mięśni unerwianych przez uszkodzone korzenie nerwów.
Najczęstszymi przyczynami zespołu są guzy rdzenia, stwardnienie rozsiane, także uraz kręgosłupa, np. w ranach od ostrych narzędzi lub od kuli, czy też boczne przemieszczenie krążka międzykręgowego (dyskopatia pourazowa lub idiopatyczna).
Rokowanie jest uzależnione od czynnika, który doprowadził do uszkodzenia struktur rdzenia, i w większości przypadków jest dość dobre.
Zespół opisał w 1850 roku francuski neurolog Charles-Édouard Brown-Séquard (1817–1896)C.-É. Brown-Séquard: De la transmission croisée des impressions sensitives par la moelle épinière. Comptes rendus de la Société de biologie, (1850)1851, 2: 33-44..
Przypisy
Kategoria:Zespoły chorobowe Kategoria:Choroby układu nerwowego