Pavel Tigrid, urodzony jako Pavel Schönfeld (ur. 27 października 1917 w Pradze, zm. 31 sierpnia 2003 w Héricy) – czeski dziennikarz, polityk i publicysta.
Życiorys Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Krewny pisarzy Antala Staška i Ivana Olbrachta.
Pod koniec lat 30. studiował prawo na Uniwersytecie Karola w Pradze. Interesował się także teatrem i literaturą (założyciel stowarzyszenia Divadelní kolektiv mladých i redaktor czasopisma „Studentský časopis”).
W marcu 1939 r. uciekł do Londynu, gdzie był najpierw magazynierem i kelnerem, a następnie prowadzącym programy i redaktorem czeskiego serwisu BBC. Publikował w różnych czasopismach – „Kulturní zápisník” (w języku czeskim i angielskim) i „Review 42" (w angielskim). Po powrocie do Pragi był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, potem czynny w prasie Czechosłowackiej Partii Ludowej. W latach 1945–1948 komentator gazet „Lidová demokracie” i „Obzory”, 1946–1948 redaktor naczelny tygodnika „Vývoj”.
W lutym 1948 r. pozostał w zachodnich Niemczech. W latach 1951–1952 był dyrektorem programów serwisu czechosłowackiego rozgłośni Radio Wolna Europa. W latach 1952–1960 przebywał w Stanach Zjednoczonych, potem w Paryżu. W 1956 r. założył czasopismo „Svědectví”, najpierw drukowane w USA, w latach 1960–1990 we Francji i od 1990 w Czechach. Należał do grona głównych ideologicznych i politycznych rzeczników czechosłowackiego uchodźstwa po 25 lutego 1948 r.
W 1990 r. powrócił do kraju. W latach 1990–1991 był członkiem Rady Konsultantów i Kolegium Prezydenta Czecho-Słowackiej Republiki Federacyjnej, 1991–1992 – doradcą Prezydenta Czecho-Słowackiej Republiki Federacyjnej, 1994–1996 na stanowisku czeskiego ministra kultury oraz w latach 1997–1998 jako doradca Kancelarii Prezydenta Republiki Czeskiej ds. stosunków czesko-niemieckich.
Znany także jako autor bardzo licznych artykułów w czasopismach, esejów, słuchowisk radiowych i książek.
W 1992 r. odznaczony francuskim Orderem Legii Honorowej, w 1993 wyróżniony tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze, a w 1995 r. czeskim Orderem Tomasza Masaryka i w 2000 r. niemieckim Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą.
Twórczość Ozbrojený mír (1948) Marx na Hradčanech (New York 1960) La chute irrésistible d’Alexander Dubček (Paryż, 1969) Pražské jaro (1968) Politická emigrace v atomovém věku (Paryż 1968, Köln 1974, Praga 1990) Dnešek je váš, zítřek je náš (1982) Kapesní průvodce inteligentní ženy po vlastním osudu (Toronto 1988, Praga 1990) Jak to šlo (1994) Glosy (wybór komentarzy dla stacji Radiožurnál z lat 1996–1999; 2000)
Przypisy
Bibliografia Josef Tomeš i kol.: Český biografický slovník XX. století 3, Praha 1999, . Slovník české literatury
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Karola Kategoria:Czescy dziennikarze Kategoria:Czescy ministrowie kultury Kategoria:Czescy pisarze Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Karola Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Masaryka Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Czescy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2003