mały|240x240px|Hala Szrenicka, schronisko Hala Szrenicka (niem. Grenzwiese, cz. Jeřábi louka) – położona na wysokości od 1 150 do 1 300 m n.p.m. jest wysokogórską łąką torfową, rozciągająca się po obu stronach głównego grzbietu Karkonoszy (szlaki ze Szklarskiej Poręby).
Położenie i opis mały|239x239px|Schronisko Początkowo była to naturalna łąka górska, która została powiększona przez wypasy owiec. Pod koniec XVIII wieku (1787) zbudowano tu chatę pasterską zwaną Nową Śląską BudąJanusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 234, która została przekształcona w schronisko na Hali Szrenickiej. Naturalna roślinność Hali Szrenickiej została zniszczona, obecnie dominuje roślinność synatropijna spowodowana nadmiernym użyźnieniem gleby, np. szczaw alpejski czy bliźniczka psia trawka.
W latach 1891–1936 funkcjonowała tu opadowa stacja meteorologiczna położona na wysokości 1 190 m n.p.m. (), obecnie nieczynna. Średnia roczna suma opadów wynosiła 1 289 mm. Najwięcej opadów notowano latem: czerwiec 129 mm, lipiec 137 mm i sierpień 133 mm. Na przełomie zimy i wiosny relatywnie było ich najmniej: luty i marzec po 79 mm oraz kwiecień 83 mm..
Na hali istnieją dobre warunki narciarskie, istnieją liczne trasy zjazdowe i wyciągi zarządzane przez firmę SkiArena Szrenica. Jeden z wyciągów po polskiej stronie dochodzi prawie pod sam szczyt Szrenicy. Roztacza się stąd panorama na Góry Izerskie.
Szlaki turystyczne Przez Halę Szrenicką przebiegają następujące szlaki: z Jakuszyc i dalej wokół Szrenicy jako Ścieżka nad Reglami do Przełęczy Karkonoskiej, ze Świeradowa-Zdroju jako Główny Szlak Sudecki i dalej do Karpacza przez Kocioł Łomniczki, 16px na przełęcz Okraj jako Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej.
Przypisy
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 3: Karkonosze. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, .
Kategoria:Karkonosze