Anna Okrasko (ur. 5 maja 1981 w WarszawieAnna Okrasko - jurorka konkursu plastycznego 2005/2006) – polska malarka, artystka wizualna.
Życie i twórczość W 2004 ukończyła studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracę dyplomową Mój profesor maluje w paski a ja w groszki, bo to jest bardziej dziewczęce obroniła w pracowni Leona TarasewiczaTekstylia bis. Słownik młodej polskiej kultury, wyd. Ha!art, Kraków 2006, s. 612-613 (biogram autorstwa Ewy Tatar). Od początku swojej twórczości poruszała wątki feministyczne oraz związane z funkcjonowaniem obiegu sztukiNowe zjawiska w sztuce polskiej po 2000, wyd. Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2008, s. 124 (hasło autorstwa Moniki Branickiej). W przygotowanej jeszcze w czasie studiów wystawie Malarka, żona dla malarza (2003) wykorzystała cytaty z licznych wypowiedzi wykładowców uczelni o charakterze seksistowskim, dezawujuące kobiety jako artystki. Także jej dyplom odnosił się do zjawiska braku równouprawnienia twórców różnej płci, poruszał też kwestie infantylizowania sztuki jako takiej. Drugim tematem jej prac była sytuacja materialna twórcy i jego funkcjonowanie w kontekście kapitalistycznym. W projekcie Kropki na Allegro – promocja poświąteczna (2004) oferowała za symboliczne sumy swoje obrazy (nie sprzedała żadnego z nich), w Umowie o dzieło (2005) prezentowała kolejne wersje swojej umowy z galerią sztuki. W tym samym roku założyła także poddaną rygorom obrotu gospodarczego firmę artystyczną OKRASKO. Anna Okrasko, próbując zastosować komercyjne zasady dla tworzenia i dystrybucji dzieł sztuki. W ramach tej działalności przedstawiła cykl obrazów Nie ma dnia bez kreski. Całkowicie zarysowane długopisem płótna, pozornie pozbawione sensu i wartości, miały skłonić do refleksji nad tym, czy w istocie jest dzieło sztuki, a także na czym polega praca artystyMagdalena Pałka Teatr i krytyka instytucjonalna w Polsce. Od krytyki instytucjonalnej do praktyki instytuujacej, Poznań 2022 (praca doktorska), s. 95. W serii Obrazów papieskich (m.in. Znicze dla Ojca Świętego) (2005) analizowała język medialnej żałoby po Janie Pawle II (prace te wykorzystano w książce Ojciec odchodzi Piotra Czerskiego).
Po roku 2008 artystka odeszła od malarstwa. W 2009 wyjechała do Holandii, w 2011 ukończyła studia w Piet Zwart Institute w RotterdamieArchiwum rezydentów: Anna Okrasko (Polska/Niemcy), mieszkała także w Berlinie. Od tego czasu tworzyła filmy wideo, instalacje, rzeźby, podejmowała działania performatywne. W swojej twórczości poruszała kwestie społeczne, podejmowała tematy tożsamości, migracji, procesów asymilacji/wykluczenia, różnorodności kulturowej, gentryfikacji, sposób funkcjonowania przestrzeni publicznejCommon Affairs - Revisting the Views Award, wyd. Hatje Cantz Verlag, Stuttgart 2016, s. 147. W filmach video Obudź się! Chuligani (2010), Ankieta (2011), Sobota (2011) odwoływała się do tradycji polskiej szkoły dokumentu i tzw. czarnej serii polskiego dokumentu, prezentując mieszkańców Rotterdamu, w tym mieszkających tam imigrantówDelfina Piekarska Sobotnie ceremonie w przestrzeni publicznej Rotterdamu. O holenderskich działaniach artystycznych Anny Okrasko (katalog wystawy) (Sobotę pokazano na Festiwalu Filmowym w RotterdamieInternational Film Festival Rotterdam: Sobota). W filmie Lot's wife (2013) pokazała w formule fikcyjnego dokumentu poświęcone kobietom rzeźby, pomniki i miejsca pamięci w przestrzeni publicznej wschodniego BerlinaKarolina Sikorska Szlakiem kobiecych ciał. Poczucie przynależności i strategie filmowego patrzenia, Przegląd Kulturoznawczy, nr 1 (35)/2018), s. 100-117. Na wystawie Masz na imię Mary, ale w rzeczywistości nazywasz się Lynda, więc jeśli chcesz wziąć ślub jako Lynda... (Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, 2014) zajmowała się sytuacją prawną uchodźców w NiemczechAnna Okrasko. Masz na imię Mary, ale w rzeczywistości nazywasz się Lynda, więc jeśli chcesz wziąć ślub jako Lynda.... Tematowi polskiej migracji w Holandii poświęciła wystawę Polonia Bytom (Centrum Sztuki Współczesnej Kronika w Bytomiu, 2016)Anna Okrasko. Polonia Bytom. W filmie Next to you, I remember, I am (2016) pokazywała kobiety w kontekście tradycyjnych wspólnotowych katolickich praktyk religijnychKarolina Sikorska Pokazać niedające się pokazać. Wieloznaczność i wytwarzanie (obrazów) wspólnoty, Acta Universitatis Lodziensis. Folia Philosophica. Ethica – Aesthetica – Practica, nr 31/2018, s 109-125. Od 2016 pracuje jako edukatorka w międzykulturowych wymianach młodzieży. Doświadczenie to zainspirowało ją do projektu Children of Dust bazującego na spotkaniu dzieci pochodzących z terenów pokopalnianych w Bytomiu (Polska) oraz Kolar Gold Fields (Indie), który stworzyła w 2017 z Lakshmi KarunakaranChidren of Dust.
W 2004 zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie dla studentów i absolwentów wyższych szkół artystycznych w Polsce Debiut roku/TolerancjaWystawa z widokiem. W 2011 otrzymała Nagrodę Fundacji Vordemberge-GildewartVG Award, w tym samym roku była nominowana w konkursie Spojrzenia – Nagroda Deutsche BankuSpojrzenia 2011 - Nagroda Fundacji Deutsche Bank.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1981 Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Polscy artyści współcześni Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie