Scolopax – rodzaj ptaków z podrodziny słonek (Scolopacinae) w rodzinie bekasowatych (Scolopacidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Australazji, Ameryce Północnej oraz na wyspach wschodniego Atlantyku – Maderze, Azorach i Wyspach Kanaryjskich.
Morfologia Długość ciała 25–40 cm; masa ciała 116–541 g; rozpiętość skrzydeł 40–66 cm.
Systematyka Etymologia Scolopax: , scolopacis „bekas, słonka”, od skolopax, σκολοπακος skolopakos „słonka”, od ασκαλωπας askalōpas lub ασκαλοπας askalopas „słonka”. Rusticola: epitet gatunkowy Scolopax rusticola Linnaeus, 1758; łac. rusticula „ptak łowny” wspomniany przez Pliniusza i Marcjalisa, identyfikowany przez niektórych autorów jako cietrzew lub kuropatwa. Gatunek typowy: Scolopax rusticola Linnaeus, 1758. Rubicola: wariacja (być może błąd w pisowni) nazwy rodzaju Rusticola Vieillot, 1816. Gatunek typowy: Scolopax minor J.F. Gmelin, 1789. Microptera: gr. μικροπτερα mikroptera „o małych skrzydłach”, od μικρος mikros „mały”; πτερος -pteros „-skrzydły”, od πτερον pteron „skrzydło”. Gatunek typowy: Scolopax minor J.F. Gmelin, 1789. Philohela: gr. φιλος philos „miłośnik”, od φιλεω phileō „kochać”; ἑλος helos „bagno”. Gatunek typowy: Scolopax minor J.F. Gmelin, 1789. Neoscolopax: gr. νεος neos „nowy”; rodzaj Scolopax Linnaeus, 1758. Gatunek typowy: Scolopax rochussenii Schlegel, 1871. Parascolopax: gr. παρα para „blisko”; rodzaj Scolopax Linnaeus, 1785. Gatunek typowy: Scolopax saturata Horsfield, 1821.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Scolopax rusticola – słonka zwyczajna Scolopax mira – słonka falista Scolopax saturata – słonka rdzawa Scolopax rosenbergii – słonka nowogwinejska Scolopax bukidnonensis – słonka filipińska Scolopax celebensis – słonka celebeska Scolopax rochussenii – słonka złotawa Scolopax minor – słonka amerykańska
Przypisy Etymologia za: Systematyka i nazwy polskie za:
Kategoria:Bekasowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza