Ryjonos piżmowy (Melogale moschata) – gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.
Występowanie Występuje we wschodnich Indiach, południowo-wschodniej Azji, południowych Chinach oraz na Tajwanie.
Charakterystyka Długość ciała: 33–43 cm Długość ogona: 14–23 cm Masa ciała: 1–3 kg
Budowa ciała podobna do kuny. Grzbiet barwy szaro- lub czarnobrązowej, strona brzuszna jaśniejsza. Na grzbiecie najczęściej biaława lub czerwonawa pręga. Na głowie czarne oraz żółtawe plamy. Układ plam na głowie jest cechą indywidualną każdego osobnika. Nos długi i ruchliwy, przypominający nos koati. Ogon puszysty, kończyny krótkie. Stopy wyposażone w długie, silne pazury służące do kopania.
Środowisko życia Obszary leśne i trawiaste.
Tryb życia Spędza dzień w samodzielnie wykopanych norach lub szczelinach skalnych. Na żerowanie wychodzi o zmierzchu i nocą. Tajwańskie ryjonosy są doskonałymi wspinaczami i można zaobserwować jak śpią w rozwidleniu konarów. Ryjonosy są dzikie i nieustraszone, zaatakowane lub w sytuacji bez wyjścia wydzielają, jak wiele łasicowatych okropny zapach.
Pożywienie Jest wszystkożerny. Zjada małe ssaki, owady, dżdżownice, żaby oraz owoce.
Rozmnażanie W maju lub czerwcu samica rodzi w norze 1 do 3 młodych. Są one długo zależne od mleka matki i obserwowano już w pełni wyrośnięte osobniki podczas ssania.
Podgatunki Wyróżnia się 7 podgatunków ryjonosa piżmowego: M. moschata ferreogrisea M. moschata hainanensis M. moschata millsi M. moschata moschata M. moschata sorella M. moschata subaurantiaca M. moschata taxilla
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia Jacek Ring (red.) Leksykon Zwierząt – SSAKI (2001) Wydawnictwo Horyzont
Kategoria:Łasicowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1831 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya