Park Narodowy En Gedi leży na zachodnim brzegu Morza Martwego, przy kibucu En Gedi.
Park zajmuje większą część oazy En Gedi, położonej w depresji Morza Martwego. Tutejszy mikroklimat sprzyja rozwojowi roślinności podzwrotnikowej (palm, drzew balsamowych i różnorakich drzew owocowych), co sprawia, że teren Parku wyróżnia się jako zielony ogród na tle jałowej Pustyni Judzkiej.
Historia thumb|left|240px|Rezerwat Nahal Arugot Park Narodowy En Gedi został założony w 1972 w północnej części oazy na powierzchni 25 km².
W maju 2005 na terenie parku wybuchł pożar, który objął 2/3 obszaru oazy.
Geografia i przyroda W północnej części parku znajduje się pustynny kanion Nahal David, w którym jest wodospad Dawida ze studnią Dawida. U szczytu wodospadu znajduje się Jaskinia Kochanków, a także wodospad Sulamitki. Obszar kanionu Nahal Dawid jest ścisłym rezerwatem przyrody.
Drugim rezerwatem przyrody jest Nahal Arugot, w którym znajdują się liczne strumienie i wodospady, małe jeziorka słodkiej wody, a także jaskinie. Na tym obszarze widoczne są ślady osadnictwa z VII wieku p.n.e., świątynia z ok. 3 000 roku p.n.e. oraz ruiny starożytnej synagogi z III wieku.
Przypisy geozeta.pl. Izrael wyd. Pascal, 2006, s. 81.
Linki zewnętrzne
Fotografie i opis oazy (en) Fotografie synagogi w En Gedi
Kategoria:Parki narodowe w Izraelu Kategoria:Oazy w Izraelu