Sufiks dzierżawczy – sufiks oznaczający przynależność danego desygnatu do właściciela, wyrażonego najczęściej w podmiocie zdania. Równoważny przymiotnikom dzierżawczym i zaimkom dzierżawczym w większości języków indoeuropejskich. Charakterystyczny dla języków aglutynacyjnych, zwłaszcza uralskich i ałtajskich, ale znają go także na przykład języki perski i arabski.
Język fiński Występują dla wszystkich osób liczby pojedynczej i liczby mnogiej. Oznaczają relację posiadania. Występują przy rzeczownikach i innych formach rzeczownikowych, jak również w imiesłowach. Niektóre przypadki, np. comitativus, wymagają użycia sufiksów dzierżawczych.
Osoba Sufiks Przykład Polski 1. Sg. -ni (minun) taloni mój dom 2. Sg. -si (sinun) talosi twój dom 3. Sg. -nsa/nsä, -Vn hänen talonsa jego dom 1. Pl. -mme (meidän) talomme nasz dom 2. Pl. -nne (teidän) talonne wasz dom 3. Pl. -nsa/nsä -Vn heidän talonsa ich dom
Przypisy
Kategoria:Morfem