Walenty Weychan (ur. 9 lutego 1791 w Stęszewie, zm. 9 lipca 1867 w Płocku) – polski wojskowy, urzędnik zdrowia 3 klasy Armii Księstwa Warszawskiego, uczestnik kampanii rosyjskiej Napoleona.
Życiorys Pochodził z rodziny notowanej w Polsce na przełomie XVII i XVIII wieku. Był synem Tomasza, kuśnierza. Służył w Armii Księstwa Warszawskiego. Brał udział w kampanii rosyjskiej Napoleona z 1812, gdzie podczas bitew pod Smoleńskiem, Możajskiem, Woronowem oraz Jarosławcem opatrywał rannych. 1 sierpnia 1819 odznaczono go Krzyżem Złotym Orderu Wojskowego Polskiego – świadectwo nr 115, a także Znakiem Honorowym. Został nobilitowany po 1836. W 1840 został odznaczony orderem św. Stanisława III klasy. Ożenił się w 1825 w Warszawie z Petronelą Anną Molli, z którą miał siedmioro dzieciWalenty Weychan herbu Chronisław.
Jego młodszy bratem był Marceli (1796–1890), ostatni kanonik kapituły w Środzie Wielkopolskiej.
Przypisy
Bibliografia Prinke R. T., Poradnik genealoga-amatora, Warszawa 1992, s. 203.
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1867 Kategoria:Żołnierze Wojska Księstwa Warszawskiego