Agnieszka Kalinowska (ur. w 1971 w WarszawieAgnieszka Kalinowska. Prace 2002-2008, wyd. Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2008, s. 144 (katalog towarzyszący wystawie Agnieszki Kalinowskiej Projekcja nocna) – polska artystka współczesna. Malarka, autorka wideo, instalacji, rzeźb i obiektów wykonanych z niestandardowych materiałów.
Życie i twórczość W latach 1993-1998 studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Tam uzyskała dyplom z malarstwa i rysunkuTekstylia bis. Słownik młodej polskiej kultury, wyd. Ha!art, Kraków 2006, s. 549-550 (biogram autorstwa Ewy Tatar). W swojej twórczości odeszła jednak od malarstwa, tworząc przede wszystkim rzeźby i instalacje z użyciem niestandardowych materiałów (np. sznurka, taśmy izolacyjnej, słomy, gumki, serpentyny), a także filmy wideo. Jej prace rzeźbiarskie i instalacje są często abstrakcyjne, odnoszą się jednak do problemów realnych - braku poczucia bezpieczeństwa, niepewności, rozproszenia, napięcia i lęku, chociaż nie ma w nich dosłowności charakterystycznej dla sztuki krytycznej. Także w filmach wideo komentuje społeczną i polityczną rzeczywistość, inscenizując z udziałem aktorów obrazy o metaforycznym charakterzeSecondary archive: Agnieszka Kalinowska. Sama artystka podkreśla, że interesują ją "problemy spychane na margines" i ludzie, "którzy żyją na dole drabiny społecznej".
W pracach pokazanych na wystawie Bardzo nieładnie (2000 - Galeria Wyspa w Gdańsku) wykorzystała m.in. nadmuchiwaną folię kojarzącą się z zabawkami dla dzieci, żeby pokazać sceny gwałtu i autodestrukcjiEwa Gorządek Materiał pod (o)presją, w: Agnieszka Kalinowska. Prace 2002-2008, wyd. Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2008, s. 12-14 (katalog towarzyszący wystawie Agnieszki Kalinowskiej Projekcja nocna. W instalacjach zaprezentowanych w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski na wystawie Jeszcze trochę, korzystając m.in. z gumek recepturek, serpentyn i konfetti kreowała dalekie od dosłowności sytuacje zagrożenia, potencjalnej agresji lub unicestwienia, w których znajdują się jej bohaterowie, w pracy Uwaga! Izolacja (2002 - Galeria Krzysztofory) wykorzystała jako materiał taśmę izolacyjną, tworząc przy jej pomocy wieloznaczne sceny walącej się lub budowanej konstrukcji. W pracy Mój dom to moja twierdza (2007) używała słomy, w cyklu Zabezpieczenie (2008) papierowego sznurka, a materiały te kontrastowały z tytułowymi tematami.
Od 2002 kręciła także filmy wideo. W Tandemie i Loży honorowej (oba 2002) inscenizowała swoisty taniec mężczyzn z wyrywającymi im się z rąk młotami pneumatycznymi, w Emergency Exit i Personal Doping (oba 2003) kreowała w ciemnej przestrzeni sytuację lęku i traumy, w Holidays (2003) sugerowała nadchodzące, ale faktycznie nie istniejące zagrożenie, w I am here on business (2004) przedstawiła leżące i związane ze sobą, a przy tym próbujące negocjować postaci. Bardziej realistyczne były natomiast jej kolejne filmy: Wielka scena (2005), nakręcony w Moskwie, pokazujący równocześnie wejście do otwartego Teatru MChat i kontrastującego z nim będącego wcześniej obiektem ataku zamkniętego teatru na Dubrowce, Cóż, właśnie tak wszyscy myślą o wojskowych (2005), którego bohaterami są marynarze szwedzkiej marynarki wojennej, Doormen (2007) opowiadający o odźwiernych pracujących na nowojorskim Manhattanie. W 2009 nakręciła film Draughty House pokazujący osoby ubiegające się w Austrii o azyl. Na wystawie w MUMOK (Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig) w Wiedniu projekcji filmu towarzyszyła oddzielająca publiczność rzeźba Ogrodzenie, wysoka na 180 cm i długa na 10 metrów konstrukcja z papierowego sznurkaRising. The young artists to keep an eye on!, wyd. DAAb Media, Kolonia 2011, s. 216Agnieszka Kalinowska: Draughty House at Museum Moderner Kunst. Tę instalację (film wraz z rzeźbą) prezentowała także w 2018 na Gwangju BiennalePolscy artyści na Gwangju Biennale.
Późniejsze prace prezentowała m.in. na wystawach Wygasłe neony (2011 - BWA Warszawa)Agnieszka Kalinowska. „Wygasłe neony” i Ściana wschodnia (2013 - BWA Warszawa)Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia". Na wystawie Wodopój (2016 - Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia”) zaprezentowała tytułową instalację, zbudowaną przy użyciu grysu granitowego, gałęzi okorowanych przez zwierzęta z gdańskiego i warszawskiego zoo oraz płatków złotaWodopój – Agnieszka Kalinowska, a głównym tematem jej prac było zagadnienie wolności i zniewoleniaWystawa „Wodopój” Agnieszki Kalinowskiej. Do motywu wody i dostępu do niej nawiązywała także w pracach na wystawie Ciężka woda (2018 - BWA Warszawa)Agnieszka Kalinowska. "Ciężka woda", odtwarzając dzbany na wodę z regionów dotkniętych kryzysem migracyjnymMonika Stobiecka Perspektywy i wyzwania badań na styku archeologii i sztuki, Folia Praehistorica Posnaniensia, T.XXIV (2019), s. 277.
W 2008 przekrojowa wystawa jej prac pt. Projekcja nocna została pokazana w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek UjazdowskiNotes, nr 41 (kwiecień 2008), s. 20.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Strona galerii reprezentującej artystkę Galerie nächst St. Stephan Strona galerii reprezentującej artystkę Galeria BWA Warszawa
Kategoria:Polscy artyści współcześni Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1971 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie