thumb|NN, Stefan Buchowiecki, Antoni Mińkiewicz Stefan Buchowiecki (ur. 12 maja 1863 w majątku Sokołowo, zm. 9 kwietnia 1927 w Olkuszu) – lekarz, tytularny generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 12 maja 1863 w majątku Sokołowo, w ówczesnym powiecie słonimskim guberni grodzieńskiej, w rodzinie Adama i Walerii z MoczulskichCentralne Archiwum Wojskowe, Akta personalne 9681. Ukończył studia na wydziale lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, 1890 obronił doktorat nauk medycznych. Pracował jako naczelny lekarz Szpitala św. Błażeja w Olkuszu. Służył w armii carskiej jako oficer-lekarz w czasie wojny rosyjsko-japońskiej. W 1907 przeszedł do rezerwy.
14 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich i jako podporucznik zajął się organizacją legionowych szpitali polowych. W latach 1915–1916 był naczelnym lekarzem 6 pułku piechoty. 3 lutego 1916 mianowany naczelnym lekarzem w domu ozdrowieńczym w Kamieńsku, organizował szpitale dla legionistów w Kościńcach, Dęblinie i Żyrardowie, był naczelnym lekarzem obozu legionowego w Zegrzu i Ostrowi-Komorowie oraz obozu internowania w Łomży, a później naczelnym lekarzem szkół Polskiej Siły Zbrojnej. W 1916 został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką. 4 listopada 1918 został szefem sanitarnym I Brygady PSZ.
W tym samym miesiącu objął obowiązki szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach. 3 lutego 1920 został awansowany na podpułkownika. 12 lutego 1920 Minister Spraw Wojskowych mianował go komendantem I Szpitala Okręgowego na Mokotowie przy ulicy NowowiejskiejDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 21.02.1920 r. (jego zastępcą był kpt. dr Tomasz Krzyski). Szpitalem Mokotowskim kierował w czasie wojny z bolszewikami. Na tym stanowisku 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika w korpusie lekarskim, w „grupie byłych Legionów Polskich”. W sierpniu 1921 Główny Szpital Wojskowy (b. Szpital Ujazdowski) przemianowany został na Szpital Okręgowy Nr I, a Szpital Mokotowski przekształcony został w „Zakład Leczniczo-Szkolny dla Inwalidów Wojennych w Warszawie”. Kierownictwo zakładu powierzone zostało Stefanowi Buchowieckiemu. Następnie pełnił funkcję przewodniczącego komisji superrewizyjnej przy Szpitalu Okręgowym Nr I.
Z dniem 31 maja 1925 w stopniu pułkownika rezerwy lekarza został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał wówczas w Warszawie przy ulicy Wilczej 29a. Zaopatrzenie emerytalne otrzymał na podstawie Ustawy z dnia 11 grudnia 1924 o przyznawaniu darów z łaski.
25 lipca 1925 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował pułkownika w stanie spoczynku Stefana Buchowieckiego do stopnia tytularnego generała brygady w stanie spoczynku z dniem 31 maja 1925.
Ostatnie lata życia spędził w Olkuszu. Tam w nocy z 9 na 10 kwietnia 1927 zmarł. We wtorek 12 kwietnia 1927 roku został pochowany na miejscowym cmentarzu..
Życie prywatne Stefan Buchowiecki był żonaty z Wieńczysławą Miłkowską (1874–1947), z którą miał syna Jana Stefana (1902–1940), kapitana artylerii, zamordowanego w Charkowie. Miał też dwie córki: Jolantę (ur. 3 października 1895) oraz Marię (ur. 22 sierpnia 1897).
Awanse kapitan – 9 sierpnia 1915 major – grudzień 1917 podpułkownik – 3 lutego 1920 (warunkowo, do czasu ułożenia przez Komisję Weryfikacyjną ogólnej listy sztarszeństwa oficerów WP)Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 28.02.1920 r. pułkownik – 29 maja 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 tytularny generał brygady – 25 lipca 1925 z dniem 31 maja 1925
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6317 – 17 maja 1922 (za zasługi w organizowaniu szpitalnictwa polowego oraz za męstwo okazane w walkach o Kamioniuchę w październiku 1915) Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 17 marca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Order Świętej Anny 3 stopnia Order Świętego Stanisława 3 klasy za wojnę z Japonią w 1905 Wszystkie odznaczenia gen. Buchowieckiego znajdują się w Muzeum Narodowym w Warszawie.
Upamiętnienie Jego imię nosi jedna z ulic w Olkuszu.
Zobacz też Generałowie Wojska Polskiego Generałowie i admirałowie II Rzeczypospolitej
Przypisy
Bibliografia
Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Historia Samodzielnego Wojewódzkiego Zespołu Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Tytularni generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie lekarze II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Oficerowie lekarze Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht Kategoria:Ludzie związani z Olkuszem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1927