„Weird Al” Yankovic – debiutancki album amerykańskiego parodysty „Weird Ala” Yankovica wydany w 1983. „Weird Al” Yankovic parodiuje pop i rocka z przełomu późnych lat '70 i wczesnych '80.
Lista utworów #TytułDługośćUtrzymany w stylu/parodiujący1„Ricky”2:36Utwór „Mickey” Toni Basil; Parodia ody I Love Lucy, w której Yankovic gra Ricky, a Tress MacNeille – Lucy2„Gotta Boogie”2:14Gra słów omawiająca człowieka z „boogie” na jego palcu i jego dylemat w nim3„I Love Rocky Road”2:36Parodia „I Love Rock 'N Roll” Joan Jett; narrator wyraża odczucia tytularnego smaku lodów4„Buckingham Blues”3:13Bluesowa piosenka kpiąca ze stylu życia księcia księżnej Walii – Charlesa i Diany. Odpowiadając fanom w 1998 roku, Yankovic negatywnie odpisał, że nie będzie on ponownie pisał i nagrywał piosenki w świetle śmierci księżnej Diany.5„Happy Birthday”2:28Chorobliwie przygnębiająca piosenka urodzinowa szczegółowo przepełniona tym, co dolega światu: biedą, zagładą nuklearną i globalnego ocieplenia6„Stop Draggin’ My Car Around”3:16Parodia „Stop Draggin’ My Heart Around” – Stevie Nicks i Tom Petty; lament „fajnego faceta”, który zmuszony jest wielokrotnie ratować swój samochód – Plymouth z 1964 roku z powodu nielegalnego parkowania, wstydu i braku płatności.7„My Bologna”2:01Parodia „My Sharona” – The Knack; narrator opowiada o swojej obsesji na punkcie kiełbasy bologna8„The Check's In The Mail”3:13Biznes dotyczący unikaniu sporów i tytularnego „opóźnienia płatności”9„Another One Rides the Bus”2:40Parodia „Another One Bites the Dust” – Queen; oryginalne nagranie z programu The Dr. Demento Show z 1980 roku opowiadające o jeździe zatłoczonym autobusem.10„I’ll Be Mellow When I’m Dead”3:39Odrzucenie stereotypowych postaw.11„Such a Groovy Guy”3:02Narcyzm w szczególności przekazuje styl: mody,postawy, dominacji i uległości oraz rozpad relacji12„Mr. Frump In The Iron Lung”1:54Ulubiona przez publiczność część dnia Yankovica, w której gra w kawiarniach Cal Poly. Piosenka opisuje raczej koślawe relacje pomiędzy narratorem a Mr.Frumpem w jego żelaznym płucu aż do jego śmierci
Muzycy „Weird Al” Yankovic – akordeon, śpiew William K. Anderson – harmonijka, saksofon, śpiew Richard Bennett – banjo, gitara, ukulele, śpiew Zaidee Cole – śpiew Rick Derringer – gitara, śpiew Dr. Demento – śpiew Steve Jay – bas, śpiew Tress MacNeille – Lucy Joan Manners – śpiew Joel Miller – bongosy, conga Dorothy Remsen – harfa Rick & Bubba – śpiew Jon „Bermuda” Schwartz – perkusja, chórki Dawn Smithey – śpiew
Produkcja Producent: Rick Derringer Techniczni: Peter Kelsey, Tony Papaa
Przypisy
Kategoria:Albumy Weird Ala Yankovica Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1983 Kategoria:Albumy Scotti Brothers Records Kategoria:Albumy pop-rockowe