Paullus Fabius Maximus (ur. w I wieku p.n.e., zm. w 14) – rzymski polityk i senator w czasach Augusta.
Życiorys Paullus pochodził z patrucjuszowskiej rodziny Fabiusów. Był synem Quintusa Fabiusa Maximusa, który był konsulem dodatkowym (consul suffectus) w 45 p.n.e. Jego młodszym bratem był Africanus Fabius Maximus, konsul w 10 p.n.e. Paullus był bliskim przyjacielem Augusta i mężem Marcji, jego kuzynki.
Zapewne około 27 p.n.e. Paullus był kwestorem. W 11 p.n.e. pełnił godność konsula. Bez odczekania pięciu lat przerwy został w 10/9 p.n.e. prokunsulem w prowincji Azja a w 3/2 p.n.e. legatem w prowincji Hispania Tarraconensis. Paullus był również pontyfikiem i należał do Bractwa Arwalskiego.
Związki rodzinne Marek Atiusz Balbus pretor 59 p.n.e. • Julia Młodsza Atia Balba Cezonia • 1.Gajusz Oktawiusz• 2.Lucjusz Marcjusz FilipAtia Młodsza • Lucjusz Marcjusz Filip Oktawia Młodsza • 1.Gajusz Klaudiusz Marcellus• 2.Marek AntoniuszAugust • 1.Klaudia• 2.Skrybonia• 3.LiwiaMarcja • Paulus Fabiusz Maksimus Julia • 1.Marek Klaudiusz Marcellus• 2.Marek Agrypa• 3.TyberiuszFabia Numantyna • Sekstus AppuleiuszPaulus Fabiusz Persikus konsul 34 n.e.
Bibliografia
Sextus Iulius Frontinus, De aquis urbis Romae, ks. II, 125
Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Rzymscy namiestnicy Azji Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 14