19. Konkurs Piosenki Eurowizji 1974 odbył się 6 kwietnia 1974 w Brighton (Wielka Brytania). Telewizja BBC zgodziła się zorganizować konkurs zamiast Luksemburga, który wygrał dwa lata z rzędu (w 1972 i 1973) i nie miał funduszy na organizację kolejnego konkursu. W konkursie udział wzięło 17 krajów. Debiutowała Grecja, natomiast z rywalizacji zrezygnowała Francja. Prowadzącą konkurs była Katie Boyle, która wcześniej prowadziła finał konkursów w 1960, 1963 i 1968.
Swoje pierwsze zwycięstwo odniosła Szwecja, którą reprezentował zespół ABBA z utworem „Waterloo”. Grupa wygrała konkurs jedynie z 24 punktami (15 procent możliwych do zdobycia). Mimo to ABBA stała się najpopularniejszym uczestnikiem konkursu w historii i, jako jedni z nielicznych zwycięzców, osiągnęli międzynarodowy sukces.
Finał konkursu obejrzało ok. 5 mln widzów na świecie.
Dyrygenci
Wyniki Lp. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty 1 angielski Carita Holmström „Keep Me Warm” 13 4 2 angielski Olivia Newton-John „Long Live Love” 4 14 3 hiszpański Peret „Canta y sé feliz” 10 10 4 angielski Anne Karine Strøm „The First Day of Love” 14 3 5 grecki Marinella „Krasi, thalasa ke t’ agori mu” 11 7 6 hebrajski Kaveret „Natati la khayay” 7 11 7 serbsko-chorwacki Korni Grupa „Moja generacija” 12 6 8 angielski ABBA „Waterloo” 1 24 9 francuskiPomimo francuskojęzycznego tekstu, utwór posiada tytuł w języku angielskim. Ireen Sheer „Bye Bye I Love You” 4 14 10 francuski Romuald Figuier „Celui qui reste et celui qui s’en va” 4 14 11 francuski Jaques Hustin „Fleur de liberté” 9 10 12 angielski Mouth & MacNeal „I See a Star” 3 15 13 angielski Tina Reynolds „Cross Your Heart” 8 11 14 niemiecki Cindy i Bert „Die Sommermelodie” 14 3 15 niemiecki Piera Martell „Mein Ruf nach dir” 14 3 16 portugalski Paulo de Carvalho „E depois do Adeus” 14 3 17 włoski Gigliola Cinquetti „Sì” 2 18
Tabela punktacyjna Jury Finlandia 1 2 1 Wielka Brytania 1 1 4 1 1 2 1 3 Hiszpania 2 1 3 1 1 2 Norwegia 1 1 1 Grecja 2 4 1 Izrael 2 1 2 1 2 3 Jugosławia 1 1 1 1 2 Szwecja 5 1 2 2 1 1 3 1 2 5 1 Luksemburg 1 1 2 2 1 1 3 1 2 Monako 2 1 1 1 2 2 1 2 1 1 Belgia 2 5 3 Holandia 1 1 2 1 3 3 1 1 1 1 Irlandia 1 2 2 1 2 2 1 Niemcy 1 1 1 Szwajcaria 1 1 1 Portugalia 1 2 Włochy 2 5 2 1 1 4 1 1 1 Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występów.
Powracający artyści Artysta Kraj Poprzedni rok Miejsce Punkty Bendik Singers 1973 7 89 Romuald Figuier 19641969 311 157 Gigliola Cinquetti 1964 1 49
Kontrowersje thumb|upright=1.1|Olivia Newton-John – reprezentantka Wielkiej Brytanii
Malta zrezygnowała z niewiadomych przyczyn, ale miała już wybraną piosenkę „Paċi Fid Dinja”, którą miał wykonać Enzo Guzmanthe show Konkurs Piosenki Eurowizji 1974 | Eurovision.tv..
Wielka Brytania była reprezentowana w konkursie przez znaną australijską piosenkarkę pop Olivię Newton-John, która zajęła 4. miejsce z piosenką „Long Live Love”. Jak napisał autor i historyk John Kennedy O’Connor w książce „Konkurs Piosenki Eurowizji – Oficjalna Historia”, Olivia nie lubiła tej piosenki i wolała inny brytyjski hit, ale „Long Live Love” zostało wybrane w głosowaniu publicznościO’Connor, John Kennedy The Eurovision Song Contest – The Official History Carlton Books, UK, 2007 .. . Francja zamierzała wystąpić z piosenką „La vie à vingt-cinq ans” Daniego, ale wycofała się z konkursu po śmierci prezydenta Georges’a Pompidou. Ponieważ pogrzeb odbył się w dzień finału, nieodpowiednim byłoby wziąć udział w konkursie. Z tego samego powodu Anne-Marie David, która wygrała w 1973, nie mogła przyjechać do Brighton, by wręczyć nagrodę zwycięzcy.
Włochy odmówiły nadawania konkurs na kanale RAI, bo piosenka śpiewana przez Gigliolę Cinquetti zbiegała się z intensywnymi kampaniami politycznymi dotyczącymi referendum w sprawie rozwodów, które odbyło się miesiąc później, w maju. Mimo że Konkurs Piosenki Eurowizji miał miejsce ponad miesiąc wcześniej, niż planowane referendum i zbiegło się ze zdobyciem dla Włoch 2. miejsca, włoscy cenzorzy zakazali nadawania konkursu oraz transmitowania piosenki. Cenzorzy RAI czuli, że piosenka zatytułowana „Si”, w której tekście ciągle powtarza się słowo „Si” (Tak), może być podświadomą wiadomością albo formą propagandy mającą wpływ na to, by ludzie głosowali za udzielaniem rozwodów. Piosenka była cenzurowana przez wiele włoskich stacji telewizyjnych i radiowych przez ponad miesiąc.
Portugalska propozycja „E depois do adeus” Paolo de Carvalho trzy tygodnie później, 25 kwietnia 1974, została użyta jako jeden z dwóch sygnałów do rozpoczęcia rewolucji goździków przeciwko reżimowi Marcela Caetana. John Kennedy O’Connor opisuje to jako „jedyny eurowizyjny występ, który rozpoczął rewolucję”, podczas gdy Des Mangan sugeruje, że inne portugalskie występy (wspomina „Se Eu Te Pudesse Abraçar” z 1998 roku) nie byłyby w stanie wywołać zamachu.
Przypisy
Kategoria:1974 w muzyce Kategoria:1974 w Wielkiej Brytanii Kategoria:Konkurs Piosenki Eurowizji według lat