Cmentarz żydowski w Ozorkowie – nieczynny kirkut położony w południowej części Ozorkowa, pomiędzy ulicami Wrzosową, Graniczną, Sosnową i Poziomkową. Dokładna data jego założenia nie jest znana. Prawdopodobnie powstał w pierwszej połowie XIX wieku. Zajmuje powierzchnię 2,025 ha.
Historia i stan zachowania Wygląd nekropolii przed jej zniszczeniem dokumentuje fotografia wykonana podczas II wojny światowej przez żołnierza Wehrmachtu. Na zdjęciu widocznych jest kilkadziesiąt ustawionych rzędami piaskowcowych macew, ozdobionych polichromiami.
Na pierwszym planie fotografii rozpoznano nagrobki Szmuela Mordechaja, zmarłego w 1925 roku, Icchaka, syna Hirsza Lejba Szlomowicza, zmarłego w 1932 roku, Hirsza Lejba Szlomowicza, zmarłego w 1920 roku, oraz Aszera Szaloma, syna Azriela Jakowa Telkiewicza, zmarłego w 1917 roku. Część odczytów inskrypcji została uznana za niepewną.
Przypuszcza się, że dewastacja cmentarza rozpoczęła się podczas II wojny światowej i była kontynuowana w kolejnych latach. W 1952 roku komisja złożona z przedstawicieli Referatu do Spraw Wyznań przy Prezydium Rady Narodowej w Łodzi oraz łódzkiego oddziału Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce oszacowała koszt uporządkowania cmentarza na 8000 złotych.
Obecnie teren cmentarza jest porośnięty lasem, częściowo zaśmiecony, nieogrodzony i nieoznaczony, jednak jego granice pozostają czytelne. Według Wirtualnego Sztetla na powierzchni nekropolii znajdują się relikty kilkudziesięciu rozbitych nagrobków z fragmentami napisów w języku hebrajskim oraz pozostałościami polichromii.
Podczas wizji lokalnej przeprowadzonej przez ESJF nie udało się odnaleźć fragmentów nagrobków z powodu bardzo gęstej roślinności. Organizacja oceniła pilność postawienia ogrodzenia jako wysoką.
Cmentarz żydowski w Ozorkowie został opisany przez Agatę Tuszyńską w książce Rodzinna historia lęku.
Przypisy
Bibliografia
Ozorków Kategoria:Obiekty sakralne w Ozorkowie