Tomasz zwany Thomka (zm. po 6 maja 1294) – biskup płocki w latach 1271–1294T. Żebrowski, Zarys dziejów diecezji płockiej, Płock 1976, s. 34; P. Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce: w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 450: ostrożniej datuje pontyfikat Tomasza na lata ok. 1271-ok. 1294, jednak w załączonym indeksie terytorialno-chronologicznym podaje już ramy pontyfikatu 1271-1294: P. Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce: w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 22*., być może pochodził z rodu PrusówM. Maciejowski, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej: 1283-1320, Kraków 2007, s. 41: taką przynależność rodową podał Jan Długosz, jednak autor uważa, że do wiadomości tej wobec niedostatecznych badań nad rodem Prusów przed XIV wiekiem należy podejść z rezerwą.. Jan Długosz dodatkowo zaznaczył, że był on narodowości polskiej (polonus canonicusIoannis Dlugossii Vitae episcoporum Plocensium abbreviatae cum continuatione Laurentii de Wszerecz, wyd. W. Kętrzyński, [w: Monumenta Poloniae Historica, t. VI, Kraków 1893], s. 606.).
Ukończył przynajmniej szkołę katedralną, chociaż nie można wykluczyć, że otrzymał staranniejsze wykształcenieM. Maciejowski, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej: 1283-1320, Kraków 2007, s. 61–62; dodatkowo kierowanie przez Tomasza kancelarią książęcą uprawdopodabniało ukończenie przez niego studiów uniwersyteckich: M. Maciejowski, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej: 1283-1320, Kraków 2007, s. 93. – przez Jana Długosza uznawany był za człowieka uczonego, co miało mu pomóc otrzymać godność biskupaIoannis Dlugossii Vitae episcoporum Plocensium abbreviatae cum continuatione Laurentii de Wszerecz, wyd. W. Kętrzyński, [w: Monumenta Poloniae Historica, t. VI, Kraków 1893], s. 606; M. Maciejowski, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej: 1283-1320, Kraków 2007, s. 62.. Przed objęciem biskupstwa płockiego był kanclerzem księcia mazowieckiego Siemowita I, który to urząd objął przed 21 kwietnia 1256Codex diplomaticus Poloniae. t. 1, wyd. L. Rzyszewski, A. Muczkowski, Warszawa 1847, nr 45.. Z kolei w dokumencie z 19 listopada 1257 świadkuje jako kanonik płocki na dokumencie biskupa płockiego Andrzeja CiołkaUrkundenbuch des Bisthums Culm, T. 1, Das Bisthum Culm unter dem deutschen Orden 1243–1466, wyd. C.P. Woelky, Danzig 1885, nr 52.. W 1282 odbył podróż na Pomorze Gdańskie.
Przypisy
Bibliografia Maciejowski M., Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej: 1283-1320, Kraków 2007, , s. 41, 61–62, 79, 83. Nitecki P., Biskupi Kościoła w Polsce: w latach 965–1999. Słownik biograficzny, wyd. 2, Warszawa 2000, , s. 345–346. Żebrowski T., Zarys dziejów diecezji płockiej, Płock 1976, s. 34.
Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi płoccy Kategoria:Kanonicy płoccy Kategoria:Ludzie związani z Płockiem (Polska średniowieczna) Kategoria:Zmarli w XIV wieku