Maciej Józef Brodowicz, Józef Brodowicz (ur. 24 lutego 1790 w GrzymałowieStrona Towarzystwa Naukowego Krakowskiego podaje jako miejsce urodzenia: Grzymułtowice na Podolu, zm. 22 stycznia 1885 w Krakowie) – polski lekarz, naukowiec, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, dwukrotny rektor tej uczelni. Prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Zasłynął jako najwybitniejszy po Andrzeju Badurskim profesor chorób wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Urodził się na Podolu jako syn Andrzeja i Barbary z Kadłubowskich.
Po studiach na Uniwersytecie Wiedeńskim i pięcioletniej praktyce lekarskiej w szpitalu stolicy cesarstwa objął w 1823 kierownictwo kliniki lekarskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładał nieprzerwanie do roku 1850. Po objęciu kierownictwa katedry rozpoczął reformowanie i porządkowanie systemu nauczania. Osiągnięciem Józefa Brodowicza było przeniesienie w 1827 kliniki lekarskiej ze Szpitala Św. Łazarza do budynku zajmowanego przez lożę masońską przy ul. Kopernika 7 (w XXI wieku jest to siedziba Instytutu Biochemii Lekarskiej).
Był dziekanem Wydziału Lekarskiego UJ, a w latach 1839–1841 i 1847–1848 pełnił urząd rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz jednocześnie prezesa Towarzystwa Naukowego Krakowskiego (do 1852 roku funkcje te były ze sobą połączone). Doktorat honoris causa krakowskiej uczelni otrzymał w 1867 roku.
Brodowicz od nowa zorganizował klinikę i zreformował nauczanie, ożywił pracę naukową. Pozostawił po sobie klinikę świetnie zorganizowaną. Stała się ona podwaliną dla późniejszego rozkwitu krakowskiej medycyny. W roku 1848 Brodowicz przyczynił się walnie do uratowania uczelni od zamknięcia, czym naraził się – jako rzekomy austrofil – na niechęć studentów i innych środowisk krakowskich. Rozgoryczony tą reakcją, zrezygnował z profesury i w 1850 r. przeszedł na emeryturę(M.Ż.K) Marek Żukow-Karczewski, Całe miasto mówiło... O Brodowiczu, „Echo Krakowa”, 15 XI 1994 r., nr 221 (14293)..
Maciej Józef Brodowicz był również autorem zabawnych wierszy, które wydał w zbiorze pt. „Kwiatki polne”.
Z jego barwną postacią związane są anegdoty. Miał on mianowicie przez ostatnich 16 lat swojego życia przechowywać w mieszkaniu przeznaczoną dla siebie trumnę z nieheblowanych desek sosnowych, do której miano go złożyć w koszuli uszytej przed laty przez matkę i w starym mundurze urzędnika Wolnego Miasta Krakowa. W trumnie miały być umieszczone listy matki i przyjaciela z lat młodości oraz wypchany ulubiony kanarek. W przeddzień śmierci 95-letni Brodowicz przesłał kilku znajomym bileciki pożegnalneMarek Żukow-Karczewski, Krakowscy lekarze, czyli kto i jak leczył w dawnym Krakowie, „Gazeta Krakowska”, 18 XI 1994 r., nr 267 (14179)..
Mieszkał przy ul. Strzeleckiej 7Do 1881 ulica nosiła nazwę Krzyżowa w pobliżu kompleksu budynków Wydziału Lekarskiego UJ.
Jest pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze 11. Dokumentacja historii chorób jego kliniki znajduje się w Muzeum Wydziału Lekarskiego UJ.
Upamiętnienie Jego imieniem nazwano ulicę w Krakowie
W 1971 ukazała się monografia „Józef Maciej Brodowicz; z dziejów organizacji nauki i nauczania w Wolnym Mieście Krakowie” Kamili Mrozowskiej.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Linki zewnętrzne Katedra Chorób Wewnętrznych i Gerontologii: Dzieje interny w Polsce Publikacje Macieja Józefa Brodowicza w bibliotece Polona
Kategoria:Prezesi Towarzystwa Naukowego Krakowskiego Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1885 Maciej Józef Brodowicz Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim