Kuc Connemara (Connemara Pony) – rasa konia domowego z grupy kuców. Jest jedną z najstarszych ras pochodzących z regionu Connemara w zachodniej części Irlandii, gdzie ich środowiskiem naturalnym były skaliste pagórki wybrzeża Atlantyku. Uważany jest za potomka celtyckich koni prymitywnych, zaliczanych do najwcześniejszych ras europejskich. Na przestrzeni dziejów krzyżował się z innymi typami, w tym z hiszpańskim , a także z koniem arabskim i berberyjskim. Rasa ta została dodatkowo ukształtowana przez wpływy pełnej krwi angielskiej, Hackney oraz w znacznym stopniu przez kuca walijskiego, przejmując najlepsze cechy wszystkich tych ras. Zwierzęta te zostały ukształtowane przez wymagające warunki klimatyczne regionu, co przełożyło się na ich mocną budowę oraz cenione, zrównoważone usposobienie.

Opis Kuce Connemara wykazują cechy temperamentu cenione w hodowli i są często wykorzystywane w jeździectwie dziecięcym. Używane są również w różnych dyscyplinach sportowych, w tym w skokach przez przeszkody, ujeżdżeniu, wszechstronnej jeździe oraz w zawodach powożenia. Rasa odznacza się naturalną kondycją i zwrotnością, a także umiarkowanym temperamentem ułatwiającym pracę z człowiekiem. Obecnie uchodzą za jedną z najbardziej uniwersalnych i najszerzej hodowanych ras kuców, wysoko ocenianą również za predyspozycje skokowe; odpowiednie są zarówno dla młodszych, jak i dorosłych jeźdźców.

Kuc ceniony jest ze względu na łagodny temperament oraz dobre zdolności skokowe. Rasa ta uchodzi za odpowiednie kucy turniejowych dla początkujących jeźdźców.

Historia Do ważnych ogierów hodowlanych należeli Golden Glen (ur. 1932), Rebel (ur. 1922) oraz Cannon Ball (ur. 1904). Cannon Ball miał krew walijską i konnemarę, a w 1926 roku był pierwszym ogierem wpisanym do księgi stadnej rasy Connemara. Późniejszy rozwój hodowli został również ukształtowany przez ogiera Carna Dun, urodzonego w 1948 z klaczy pełnej krwi Little Heaven, oraz przez ogiera rasy Irish Draught Mayboy, ogiera arabskiego Clonkeehan Auratum (ur. 1954) i ogiera typu Meng.

Rasa ukształtowała się w trudnych warunkach swojego środowiska – na dzikich, podmokłych i wilgotnych terenach. Dzięki temu kuc Connemara rozwinął się w niezwykle wytrzymałego konia, mało wrażliwego na warunki atmosferyczne. W 1923 roku powstało stowarzyszenie Connemara Pony Breeder’s Society, które od tego czasu zajmuje się ochroną i utrzymaniem doskonałych cech rasy.

Około 1950 roku wprowadzono planowe kojarzenia kuców rasy Connemara z końmi pełnej krwi angielskiej, przedstawicielami rasy arabskiej oraz z rodzimymi Irish Draught, dążąc do uzyskania osobników o bardziej zróżnicowanych cechach użytkowych.

Pokrój sylwetka Sylwetka Connemary jest proporcjonalna i zwarta. Wysokość w kłębie wynosi od 1,32 do 1,47 m. głowa Głowa jest osadzona na dobrze wygiętej szyi. tułów Barki mają prawidłową budowę umożliwiającą swobodny ruch, klatka piersiowa jest głęboka i szeroka, a zad mocny i umięśniony.

Kończyny Nogi są proporcjonalne, z mocnymi kośćmi i twardymi kopytami, co sprzyja wytrzymałości i sprawności ruchowej zwierzęcia.

Umaszczenie Początkowo rasa występowała w umaszczeniu bułanym z czarnym pręgiem grzbietowym i ciemnymi kończynami. Obecnie często spotyka się także osobniki siwe, a sporadycznie gniade.

Przypisy

Bibliografia

Connemara Kategoria:Galway (hrabstwo)