Tetrarcha (gr. τετράρχης tetrarches, od tettares – cztery, archo – rządzę) – tytuł nadawany w starożytności władcy tetrarchii.

Nosił go zarządzający lub panujący nad jedną z czterech części jakiegoś kraju. W okresie cesarstwa Rzymianie stosowali ten tytuł także w odniesieniu do panujących w mniejszych państwach azjatyckich – np. Heroda Antypasa.

Bibliografia Słownik kultury antycznej. Grecja – Rzym (pod red. Lidii Winniczuk). Wyd. 5. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 423,

Kategoria:Cesarstwo Rzymskie