Narodowe Muzeum Archeologiczne we Florencji – muzeum sztuki starożytnej, jedno z najważniejszych we Włoszech, założone w 1870.
Historia zbiorów i układ kolekcji Znajduje się tu największa obecnie kolekcja sztuki etruskiej, której podstawą były zbiory medycejskie kompletowane od czasów renesansu (posąg Arringatore, Chimera z Arezzo, Minerwa z Arezzo) i systematycznie powiększane. W 1897 utworzono z części zbiorów Museo Topografico dell’Etruria, w którym eksponaty są grupowane w układzie topograficznym, całymi zespołami grobowymi. Najlepiej są reprezentowane ośrodki północnoetruskie i Etrurii Wewnętrznej (Vetulonia, Populonia, Marsigliana d'Albegna, Volterra, Chiusi, Perugia). W muzeum archeologicznym znajdują się również działy egipski i grecko-rzymski.
Najcenniejsze eksponaty Do najcenniejszych zabytków etruskich, przechowywanych w muzeum należą: Arringatore (Mówca) – jedyna duża rzeźba etruska w brązie z okresu hellenistycznego, Chimera z Arezzo – posąg trójgłowego potwora z V wieku p.n.e., odkryty w 1553 w Arezzo.
W dziale egipskim znajdują się cenne rzeźby (statua Haremheba, stele) i przedmioty wykopane przez ekspedycję włoską Ippolito Roselliniego w 1828, które uczyniły kolekcję florencką drugą co do wielkości kolekcją starożytnej sztuki egipskiej we Włoszech po zbiorach Muzeum Egipskiego w Turynie.
W dziale grecko-rzymskim znajdują się m.in.: grecka głowa konia, zdobiąca niegdyś ogród Palazzo Medici, statua-akt Idolino, prawdopodobnie kopia oryginału z V wieku p.n.e., odkryta w Pesaro w 1530, wspaniała kolekcja waz ze słynną wazą François, zbiory gliptyki i złotnictwa.
Galeria
Bibliografia publikacje: Belford R., Dunford M., Woolfrey C., Włochy Północne, Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., Bielsko-Biała 2005, s. 476, . Encyklopedia sztuki starożytnej, praca zbiorowa, WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 411, (PWN), (WAiF). strony WWW: .
Florencja Muzeum archeologiczne