Friedrich Leopold Goltz (ur. 14 sierpnia 1834 w Poznaniu, zm. 5 maja 1902 w Strasburgu) – niemiecki fizjolog.
Życiorys Urodził się jako syn inspektora policji. Uczęszczał do Johannisschule w Gdańsku. Po śmierci ojca w 1846 przeniósł się do Torunia, gdzie zamieszkał ze swoim wujem, Bogumilem Goltzem i kontynuował naukę w tamtejszym gimnazjum. Studiował medycynę w Królewcu, pod wpływem Helmholtza poświęcił się fizjologii. Najpierw został prosektorem w Królewcu, potem asystentem w tamtejszej klinice chirurgicznej, od 1870 profesor fizjologii w Halle, od 1872 profesor fizjologii w Strasburgu.
W wieku 34 lat ożenił się. Podobno wobec większości współpracowników był raczej obcesowy i arogancki, jedynie wśród nielicznych znajomych ujawniał pozytywne cechy charakteru.
Dorobek naukowy Pamiętany jest za doświadczenia neurofizjologiczne; m.in. jako pierwszy dokonał w 1881 roku obustronnej hemisferektomii u psa. W debacie nad teorią lokalizacyjną zajął stanowisko antylokalizacyjne: jego głównym oponentem był David Ferrier. W 1870 roku przedstawił hipotezę hydrostatyczną, tłumaczącą rolę i działanie kanałów półkolistych jako narządu zmysłu równowagi. Od 1874 roku członek Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.
Wybrane prace Ueber die Bedeutung der sogenannten automatischen Bewegungen des ausgeschnittenen Froschherzens. (1861) Vagus und Herz. (1863) Ueber den Einfluss des Centralnervensystems auf die Blutbewegung (1863) Ueber den Tonus der Gefässe und seine Bedeutung für die Blutbewegung. (1864) Beiträge zur Lehre von den Functionen der Nervencentren des Frosches. Berlin 1869 Gesammelte Abhandlungen über die Verrichtungen des Grosshirns. Bonn 1881 Beziehungen des Ohrlabyrinths zur Erhaltung des Gleichgewichts
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Friedrich Goltz Catalogus Professorum Halensis
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Członkowie Leopoldiny Kategoria:Niemieccy fizjolodzy Kategoria:Urodzeni w 1834 Kategoria:Zmarli w 1902