Bronisław Karol Sikorski (ur. 17 listopada 1880 w Rohatynie, zm. 9 października 1934 w Tuchowie) – generał brygady Wojska Polskiego, doktor prawa.

Życiorys Urodził się w rodzinie Felika i Emilli z Hertrichów. Kształcił się we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum klasyczne i studia prawnicze. W czasie studiów działał w organizacjach niepodległościowych. W latach 1901–1902 odbył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w Styryjskim Pułku Piechoty Nr 27 w Lublanie. Na stopień kadeta został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1904 w korpusie oficerów rezerwy piechoty i otrzymał przydział w rezerwie do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 55 w Tarnopolu. W 1911 został przeniesiony w rezerwie do 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie.

5 maja 1915 przeniesiony został do Audytoriatu Legionów Polskich i przydzielony do II Brygady. W kwietniu 1917 był audytorem w Sądzie Polowym Polskiego Korpusu Posiłkowego. W lutym 1918 pod Rarańczą przeszedł linię frontu austriacko-rosyjskiego i dołączył do II Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu Korpusu działał w organizacjach niepodległościowych i wojskowych.

1 listopada 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego i przydzielony do Departamentu Prawno-Wojskowego Ministerstwa Spraw Wojskowych, w którym zajmował stanowiska: referenta, naczelnika Wydziału Sądowego i szefa Sekcji I Organizacyjno Sądowej. 10 marca 1920, po reorganizacji ministerstwa, powołany został na stanowisko szefa Sekcji I Organizacyjno Sądowej Oddziału VI Prawnego. 22 sierpnia 1921 wyznaczony został na stanowisko zastępcy szefa Departamentu X Sprawiedliwości MSWojsk. 6 października 1923 mianowany został sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie. Z dniem 31 grudnia 1930, na własną prośbę, został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 9 października 1934 w Tuchowie. 13 października 1934 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A15-7-10)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..

Bronisław Sikorski był żonaty z Barbarą Stanisławą ze Schwarzów. Miał dwoje dzieci.

Awanse kadet (chorąży) rezerwy – 1 stycznia 1904 podporucznik rezerwy – 1 stycznia 1909 porucznik – 2 kwietnia 1915 pułkownik Korpusu Sądownictwa – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 generał brygady – 16 marca 1927 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 19. lokatą w korpusie generałów

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości – 17 września 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych – dwukrotnie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Rohatynie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie audytorzy II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Oficerowie audytorzy Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Sędziowie Najwyższego Sądu Wojskowego Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918