thumb
Krwistoborowik ciepłolubny (Rubroboletus dupainii (Boud.) Kuan Zhao & Zhu L. Yang) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rubroboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1902 Jean Louis Émile Boudier, nadając mu nazwę Boletus dupainii. W ostatnich latach prowadzono badania filogenetyczne w obrębie rodzaju Boletus i jego systematyka uległa znacznej zmianie. W wyniku tych badań naukowych Kuan Zhao & Zhu L. Yang w 2014 r. przenieśli Boletus dupaninii do nowego rodzaju Rubroboletus. Synonimy nazwy naukowej: Boletus dupainii Boud. 1902 Tubiporus dupainii (Boud.) Maire 1937 Xerocomus dupainii (Boud.) Konrad & Maubl 1952 Suillellus dupainii (Boud.) Blanco-Dios 2015.
Nazwa gatunkowa honoruje wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Mykologicznego (Société Mycologique de France), Victora Dupaina (1857–1940). Polską nazwę borowik Dupaina lub borowik ciemnokrwisty podają niektóre atlasy grzybów. Spotyka się niepoprawną polską nazwę – borowik Dupainowa. W 2021 Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy krwistoborowik ciepłolubny.
Morfologia Kapelusz Średnica 7–11 cm, krwistoczerwony i śliski. Półkulisty, później wypukły i spłaszczony. Rurki Początkowo żółte, potem oliwkowożółte. Pory krwistoczerwone. Trzon Baryłkowaty, potem cylindryczny. Żółty z gęstym czerwonym nakrapianiem, z wyjątkiem górnej części, 5–8 cm wysokości. Miąższ Jasnożółty, niebieszczeje lub zielenieje po przekrojeniu. Wysyp zarodników Oliwkowy. Zarodniki 14–15 × 5–7 μm.
Występowanie i siedlisko Spotykany w Europie i od niedawna (2002) w Ameryce Północnej. Gatunek rzadki. Został uwzględniony na liście 33 europejskich grzybów, które mają zostać objęte szczególną ochroną na mocy konwencji berneńskiej. Znajduje się na czerwonych listach grzybów w sześciu krajach, we Francji, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech, Słowacji i w Bułgarii. W Polsce gatunek ten nie występuje.
Rośnie latem i jesienią, w ciepłych lasach liściastych (mykoryza z kasztanowcami, bukami, dębami).
Znaczenie Niektórzy autorzy uważają go za grzyba jadalnego, inni za trujący, jednak ze względu na rzadkość występowania nie jest zbierany na większą skalę i nie ma wartości komercyjnej.
Przypisy
Kategoria:Borowikowate