thumb|300px|Języki kentum i satem na początku I tysiąclecia n.e. Kolor niebieski – języki kentum, czerwony – języki satem. Ciemnoczerwonym kolorem zaznaczono hipotetyczne centrum palatalizacji indoeuropejskiej. Języki kentum (od łacińskiego słowa – według wymowy klasycznej: – „100”) – grupa języków indoeuropejskich, w których spółgłoska palatalna k nie uległa – jak w językach satemowych – spirantyzacji, czyli nie przeszła w spółgłoskę szczelinową ś/sJęzyki indoeuropejskie t. 1, pod red. Leszka Bednarczuka, np. s. 37 i 53..
Należą do niej między innymi języki romańskie i germańskie (ang. „sto” to ).
W łacinie ludowej od około VI do IX wieku naszej ery zaszła palatalizacja twardego „k” przed „e” oraz „i”, dając „cz” we włoskim i rumuńskim, a „s” we francuskim, przez co niektóre języki romańskie, pomimo swego pochodzenia, na pierwszy rzut oka wyglądają jak języki satemowe.
Języki kentum nie stanowią grupy genetycznej. W nowszej indoeuropeistyce zamiast dwóch grup, satemowej i kentumowej, wprowadza się podział na języki wschodnie i zachodnie. mały|Podział współczesnych języków indoeuropejskich na grupy kentum/satem (kentum po lewo)
Przypisy
Kategoria:Języki indoeuropejskie Kategoria:Językoznawstwo historyczno-porównawcze Kategoria:Fonetyka i fonologia