Opera kosmiczna„Miesięcznik Literacki”, tom 2, wyd. 1–4. Wydawnictwo Współczesne RSW „Prasa-Książka-Ruch, 1967, s. 78 i 82„Dialog”, tom 28. RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1983, s. 183Jolanta Tambor: Język polskiej prozy fantastyczno-naukowej. Uniwersytet Śląski, 1990, s. 95, space opera – podgatunek fantastyki naukowej koncentrujący się wokół romantycznych przygód, podróży międzygwiezdnych i kosmicznych bitew, w którym głównymi wątkami są konflikt międzyplanetarny i osobiste przeżycia bohaterów. Często, jawnie lub niejawnie, wykorzystuje elementy konwencji fantasy oraz baśniowe.
Określenie space opera pojawiło się jako odpowiednik soap opera (opera mydlana) i z początku miało wyraźnie negatywny odcień. Utworzył je w 1941 Wilson Tucker, używając go w jedenastym numerze fanzinu Le Zombie. Z czasem pojęcie to upowszechniło się wśród twórców i odbiorców fantastyki, a jego negatywne konotacje zanikły.
W latach 90. wykształcił się nurt nazywany nową operą kosmiczną (ang. new space opera). W przeciwieństwie do starej opery kosmicznej Alastair Reynolds, Paul J. McAuley i inni twórcy nie wykorzystywali w swoich utworach elementów nadnaturalnych, starając się zachować zgodność z nauką (hard science fiction) przy jednoczesnym nierezygnowaniu z ogromnej, międzygwiezdnej skali swoich utworów.
Przykłady utworów thumb|Bohaterowie Star Treka Jako utwory z gatunku opery kosmicznej bywają wymieniane:
Filmy i seriale
Powieści
Elementy opery kosmicznej mają także cykle: Fundacja Isaaca Asimova, Diuna Franka Herberta, trylogia Petera F. Hamiltona.
Komiksy Schlock Mercenary – komiks internetowy Howarda Tylera
Gry komputerowe
Opera kosmiczna w Polsce
Przypisy
Kategoria:Gatunki filmowe
Kategoria:Gatunki fantastyki naukowej