50 Armia () – związek operacyjny (armia ogólnowojskowa) Armii Czerwonej w czasie II wojny światowej.
50 Armia została utworzona 14 sierpnia 1941 roku w sile 8 dywizji piechoty i 1 dywizji kawalerii. Wchodziła w skład Fronu Briańskiego, i tworzyły ją następujące dywizje piechoty: 217, 258, 260, 278, 279, 290 i 299 oraz 108 Dywizja Pancerna. Następnie wchodziła w skład 2 Frontu Białoruskiego.
W czasie bitwy kurskiej (5 lipca – 23 sierpnia 1943) dowództwo 50 Armii tworzyli następujący oficerowie: dowódca Iwan Bołdin, szef sztabu N. Brilew, członkowie rady wojennej L. Czumakow i A. Rossadin oraz szef zarządu politycznego N. Sziłow. Po dotarciu na ziemie polskie, 50 Armia po walkach z armią niemiecką 24 października 1944 zdobyła Augustów, kończąc jego okupację przez reżim III Rzeszy. W lipcu 1945 roku oddziały 50 Armii wzięły udział w obławie augustowskiej.
Dowódcy armii gen. mjr Michaił Pietrow – od 14 sierpnia 1941 do 13 października 1941; gen. mjr Arkadij Jermakow – od 13 października 1941 do 22 listopada 1941; gen. por./gen. płk Iwan Bołdin – od 23 listopada 1941 do lutego 1945; gen. por. Fiodor Ozierow – od lutego do maja 1945.
Struktura organizacyjna Skład w styczniu 1945: 69 Korpus Armijny – gen. mjr Nikołaj Multan 8l Korpus Armijny – gen. por. Fiodor Zacharow
Przypisy
Bibliografia
Greczko A. A., Siły zbrojne państwa radzieckiego, Warszawa 1975.
Kategoria:Armie ogólnowojskowe ZSRR Kategoria:Armie 2 Frontu Białoruskiego Kategoria:Armie 3 Frontu Białoruskiego Kategoria:Armie Frontu Białoruskiego (1943–1944) Kategoria:Armie Frontu Briańskiego Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945