Nerw pośladkowy górny () – w anatomii człowieka nerw ruchowy, będący gałęzią długą splotu krzyżowego. Jego włókna pochodzą z gałęzi brzusznych nerwów rdzeniowych L4, L5, S1. Wychodzi z miednicy wraz z naczyniami pośladkowymi górnymi przez otwór nadgruszkowaty (górną część otworu kulszowego większego), następnie wchodzi pomiędzy mięsień pośladkowy średni a mięsień pośladkowy mały.
Unerwia mięsień pośladkowy średni, mięsień pośladkowy mały i mięsień naprężacz powięzi szerokiej.
Uszkodzenie tego nerwu uniemożliwia odwodzenie kończyny dolnej w stawie biodrowym, a także znacznie osłabia umocowanie miednicy na nodze podstawnej przy chodzeniu, co powoduje opadanie miednicy na zdrową stronę (objaw Trendelenburga). Skutkuje to chodem kaczkowatym.
Występuje duża zmienność końcowych gałęzi nerwu pośladkowego górnego, co może zwiększać ryzyko powikłań neurologicznych w przypadku zbyt głębokich wstrzyknięć domięśniowych oraz ogranicza zakres możliwych interwencji chirurgicznych w okolicy pośladkowej, na przykład w chirurgii stawu biodrowego.
Przypisy
Kategoria:Obwodowy układ nerwowy Kategoria:Anatomia miednicy Kategoria:Układ nerwowy kręgowców Kategoria:Anatomia kończyny dolnej