Ulica Stara – ulica na Nowym Mieście w Warszawie.
Historia Ulica stanowi relikt dwóch prostopadłych względem siebie ulic wytyczonych podczas lokacji Nowej Warszawy po roku 1408, kiedy to książę mazowiecki Janusz I Starszy nadał miastu przywilej lokacyjny. Odcinek wiodący od Rynku Nowego Miasta zwany był ulicą Tkaczy lub Dominikańską, i prowadził do ul. Rybaki. Odchodziła od niej ślepa uliczka zwana Zatylną lub Tylną, z racji położenia na tyłach zabudowy stojącej w pierzei Rynku Nowego Miasta, kończąca się na gruntach należących do zakonu dominikanów z ulicy Freta.
Obecna nazwa została nadana w roku 1701 dla obu prostopadłych względem siebie ulic, jednak połączenie do ul. Mostowej zostało przebite dopiero w roku 1910, po wcześniejszym uregulowaniu. Cała zabudowa ulicy, poza wzniesionymi w okresie powojennym budynkami Państwowego Zespołu Ognisk Wychowawczych (nr 4), jest przyporządkowana numeracji innych ulic.
W czasie powstania warszawskiego, od 12 sierpnia 1944 w budynku przy ul. Starej 6 znajdowały się stanowiska bojowe batalionu AL nr 3.
Ważniejsze obiekty Zespół kościoła św. Kazimierza z klasztorem Sakramentek (Rynek Nowego Miasta 2) Zespół Kościoła św. Jacka z klasztorem Dominikanów (ul. Freta 8/10)
Przypisy
Bibliografia
Stara Kategoria:Nowe Miasto w Warszawie