Przymus Slavenburga – w brydżu przymus w którym jeden z obrońców staje w sytuacji przymusowej w dwóch kolorach, ale może zrzucić z ręki (podbić) zagranego atuta.
Rozgrywając S gra 7♣ po ataku damą karo. Bierze pierwszą lewę królem w stole i gra atuty dwa razy, a następnie karo do asa i przebija ostatnie karo z ręki damą trefl w dziadku. Gracz E ma w tym momencie w ręce ♠Wxxx ♥Dxx ♦- ♣97 - zrzucenie blotki w kolorze starszym wyrabia rozgrywającemu ten kolor, gracz E musi więc podbić damę trefl małym atutem. Rozgrywający musi prawidłowo ocenić zaistniałą sytuację i zdecydować się na zagranie na impas waleta pik grając małego pika do dziewiątki.
Interesującym aspektem przymusu Slavenburga jest to, że obrońca może udawać, iż stoi w takiej sytuacji przymusowej i tym zagraniem psychologicznym skierować rozgrywającego w złą stronę. Przy takim układzie kart jak po lewej stronie, kontrakt, wist i przebieg pierwszych lew jest taki sam jak w pierwszym przykładzie. W momencie kiedy S przebija przegrywające karo w stole, E nie stoi w sytuacji przymusowej i może bezpiecznie odrzucić pika ale w takiej sytuacji rozgrywający bez problemu weźmie resztę lew przy spadającym walecie pik. Dobry obrońca E podbije w tej sytuacji trefla, pomimo że nie znajduje się w przymusie fałszując w ten sposób dla rozgrywającego prawdziwy rozkład kart.
Bibliografia A. Macieszczak, J. Mikke, "Bez impasu", ISBN
Zobacz też przymus Seresa
Slavenburga