Alojzy Przeździecki

Alojzy Prus-Przeździecki (ur. 21 czerwca 1886, zm. 11 czerwca 1945) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Alojzy Gonzaga Wojciech Prus-Przeździecki urodził się w rodzinie Edwarda (zm. 1917) i Anastazji z Korytkowskich (zm. 1938)Alojzy Przeździecki h. Prus M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2022-06-04].. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Początkowo był przydzielony do służby sanitarnej, następnie do 2 pułku piechoty. 2 listopada 1914 został mianowany chorążym piechoty, 11 listopada przeniesiony do 3 pułku piechoty. 14 marca 1915 awansował na podporucznika, a 21 marca tego roku na porucznika piechoty. W połowie czerwca 1915 przeniesiony został na stanowisko adiutanta Komendy Legionów. Od 31 stycznia do 9 marca 1917 roku był słuchaczem Kursu oficerów sztabowych i adiutantów wyższych dowództw w Warszawie. Po ukończeniu kursu powrócił do 6 pułku piechoty. 9 czerwca 1917 roku został przydzielony do Sztabu Generalnego Gubernatorstwa w Warszawie w charakterze oficera łącznikowego Wojska PolskiegoOdprawy Komendy Legionów Polskich, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1.295b, s. 385 .. W latach 1917–1918 był adiutantem generała H. von Beselera, dowódcy Polskiej Siły Zbrojnej.

W okresie od 1 czerwca 1921 do 1 września 1923 przebywał na bezpłatnym urlopie. Z dniem 1 września 1923 przydzielony został do 81 pułku piechoty z równoczesnym odkomenderowaniem do Oddziału I Sztabu GeneralnegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 57 z 30 sierpnia 1923 r.. W listopadzie 1924 został przeniesiony z 81 pp do 32 Pułku Piechoty w Modlinie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W listopadzie 1925 roku przydzielony został do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza II rocznika Kursu Normalnego. Z dniem 11 października 1926 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1928 roku dowodził 72 pułkiem piechoty w Radomiu. 6 lipca 1929 r. zwolniony ze stanowiska dowódcy 72 pułku piechoty z oddaniem do dyspozycji dowódcy DOK IDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 r.. W 1931 roku pełnił służbę w składzie osobowym II zastępcy szefa Sztabu Głównego WP, po czym przeniesiony został do dyspozycji szefa Biura Personalnego M.S.Wojsk. W tym samym roku mianowany został członkiem Oficerskiego Trybunału OrzekającegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 23 października 1931 r.. Z dniem 1 maja 1932 roku przeniesiony został w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 16 sierpnia 1932 r..

W Wielkiej Brytanii, w stopniu pułkownika, pełnił służbę na stanowisku delegata Ministra Obrony Narodowej do Rady Narodowej i szefa Wydziału Politycznego w Ministerstwie Obrony Narodowej. 16 marca 1943 roku Minister Obrony Narodowej podziękował mu za dotychczasową służbę w związku z wyznaczeniem na stanowisko delegata Ministra Obrony Narodowej przy Armii Polskiej na Wschodzie.

Od 1919 był mężem Janiny z Sobolewskich.

Zmarł 11 czerwca 1945 i został pochowany na cmentarzu Corstorphine Hill w EdynburguBarbara Affek-Bujalska, Edward Pawłowski, Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, Tom 3, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1994..

Awanse chorąży – 2 listopada 1914 podporucznik – 14 marca 1915 porucznik – 21 marca 1915 podpułkownik – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 140. lokatę w korpusie oficerów zawodowych piechoty, a 1928 - 37. lokatę)

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (8 listopada 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (2 sierpnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 386 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.

Przypisy

Bibliografia

Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 7. Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 203, 342. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 86, 162. Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931, s. 5.

August Krasicki, Dziennik z kampanii rosyjskiej 1914–1926, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1988, . Stanisław Rostworowski, Nie Tylko Pierwsza Brygada (1914–1918) Z Legionami na bój, P.W. EGROSS - Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1993, .

Kategoria:Członkowie Komendy Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego Kategoria:Dowódcy 72 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 81 Pułku Strzelców Grodzieńskich Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zastępcy dowódcy 32 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht