Mikołaj Ossoliński herbu Topór (1599–1663) – marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1651 rokuHerbarz polski. T. I. Lipsk, 1839-1846, s. 380., starosta piotrkowski w latach 1651–1657Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Edward Opaliński i Hanka Żerek-Kleszcz. Kórnik 1993, s. 280., starosta radoszycki, nowotarski, skalski, knyszyński (1630), elektor (1632) z województwa sandomierskiego i (w 1648) z województwa krakowskiego.

Był trzecim z synów Prokopa Ossolińskiego (starosty nowotarskiego) (1588–1627) i Katarzyny Biereckiej z Birczy.

Miał dwóch braci: Hieronima Ossolińskiego (1596–1650) – dworzanina królewskiego (1633), starostę żydaczowskiego (1638) Zbigniewa Ossolińskiego (zm. 25 lipca 1679) – podstolego ruskiego, kasztelana czerskiego (1655-1663),

oraz siostrę; Barbarę Ossolińską, której mężami zostali; Adam Regowski h. Abdank, Wojciech Niemira – podkomorzy drohicki, Jan Chądzyński – starosta ruski.

Ożenił się Anną Korniakt (zm. 1648) – córką Elżbiety Halszki z Ossolińskich, Korniaktową z Tęczyna, wnuczką Zbigniewa Ossolińskiego – wojewody sandomierskiego. Otrzymał z wianem większość majątków ziemskich w przemyskim, (skąd pochodzili Korniaktowie); klucz Rybotycze z zamkiem koło Przemyśla, oraz dobra Husaków i Miżyniec. W sumie 29 wiosek i jedno miasto. Rybotycze stały się główną rezydencją Mikołaja Ossolińskiego, z której dokonywał wypraw na okolicę. Utrzymywał tam regularne wojsko, wybierane z okolicznych wiosek.

Po śmierci żony (która zmarła w 1648 w klasztorze przemyskich dominikanek, gdzie schroniła się „czasu ciężkości od wyżej mienionego małżonka"), ożenił się w 1650 z Katarzyną Starołęską, za którą wziął wielkie wiano. Z pierwszego małżeństwa miał syna Jerzego Ossolińskiego (1630–1683) – starostę radoszyckiego, rotmistrza pancernego, a z drugiego po Katarzynie Starołęskiej, córki: Annę (ur. po 1650), wydaną za Zygmunta Mniszcha, a po jego śmierci; za Stanisława Baranowskiego; Katarzynę – wydaną za Ferdynanda Przerembskiego, podczaszego mielnickiego, syna Stanisława Ossolińskiego (po 1650–1700), podstolego lubelskiego, rotmistrza chorągwi koronnej, i Anny z Ustrzyckich.

Poseł sejmiku szadkowskiego na sejm zwyczajny 1652 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 361..

Zamordowany w 1663 roku przez swoją żonę Katarzynę Starołęską.

Przypisy

Bibliografia S. K. Kossakowski: Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich. T. 2. Warszawa, 1862. Dworzaczek. Genealogia, tablica, t. 144 T. Żychliński; Herbarz 23 Zbigniew Ossoliński; Pamiętnik. P.I.W., 1983. Księga zawierająca w sobie sumowanie Fundacyey klasztoru y doroczney prowizyey zakonnic Dominika S. w Mieście Przemyskim, Biblioteka Uniwersytecka we Lwowie, rkps 931 III

Linki zewnętrzne

Kategoria:Elektorzy Jana II Kazimierza Wazy Kategoria:Elektorzy Władysława IV Wazy Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo krakowskie) Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Kategoria:Marszałkowie Trybunału Głównego Koronnego Mikołaj Ossoliński Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1652 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sieradzkie) Kategoria:Starostowie knyszyńscy Kategoria:Starostowie nowotarscy Kategoria:Starostowie piotrkowscy Kategoria:Starostowie radoszyccy Kategoria:Starostowie skalscy Kategoria:Urodzeni w 1599 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1663 Kategoria:Ofiary zabójstw (I Rzeczpospolita)