thumb|upright=1.3|Granice Wielkiej Bułgarii według traktatu w San Stefano i ich korekta po pokoju berlińskim 1878 thumb|upright=1.3|Postanowienia terytorialne traktatu berlińskiego i traktatu w San Stefano thumb|upright=1.3|Mapa Europy południowo-wschodniej po zakończeniu kongresu berlińskiego Traktat berliński – końcowy akt kongresu berlińskiego (13 czerwca–13 lipca 1878), na którym Wielka Brytania, Francja, Austro-Węgry, Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Włoch, Imperium Rosyjskie oraz Imperium Osmańskie rządzone przez Abdülhamida II dokonały rewizji traktatu z San Stefano, podpisanego 3 marca tego samego roku.
Postanowienia ustanowiono Księstwo Bułgarii. W imieniu Bułgarii, która została wykluczona z rozmów pokojowych, rozmowy dyplomatyczne prowadziła RosjaKrasner, p.165.. uniemożliwiono powstanie tzw. „Wielkiej Bułgarii”, gdyż państwa Europy zachodniej obawiały się rozszerzenia wpływów oraz ekspansji Rosji na Bałkanach. przystano na przyznanie Bułgarii jedynie rozszerzonej autonomii. głównymi przeciwnikami powstania rusofilskiej „Wielkiej Bułgarii” była Wielka Brytania oraz Austro-Węgry. uznano pełną niepodległość: Rumunii, Serbii oraz Czarnogóry. zmuszono Imperium Osmańskie do przyznania szerokiej autonomii Bułgarii oraz Rumelii Wschodniej. oba kraje miały pozostawać zależne od Imperium Osmańskiego (formalnie do 1908). autonomii nie uzyskała natomiast Macedonia, która ponownie została włączona w granice państwa tureckiego. turecka prowincja Bośnia i Hercegowina, a także sandżak nowopazarski zostały oddane pod administrację austriacką. oficjalnie nie stały się częścią monarchii austro-węgierskiej aż do 5 października 1908, gdy Austro-Węgry dokonały formalnej aneksji prowincji, co wywołało tzw. kryzys bośniacki. zgodnie z art. 63 Traktat paryski (1856) oraz Traktat londyński (1871) zostały utrzymane w mocy w tych wszystkich postanowieniach, które nie zostały uchylone lub zmienione przez postanowienia poprzedzające. thumb|Alegoryczny obraz podzielonej Bułgarii po kongresie berlińskim
Konsekwencje Trzy nowo utworzone niepodległe państwa szybko proklamowały się królestwami (Rumunia w 1881, Serbia w 1882 oraz Czarnogóra w 1910). Bułgaria proklamowała pełną niepodległość w 1908 roku po połączeniu się z Rumelią Wschodnią, jako Carstwo Bułgarii. W 1908 roku Austro-Węgry zaanektowały Bośnię, przyczyniając się do powstania poważnego konfliktu dyplomatycznego (kryzys bośniacki).
Ostatnią kwestią, jaką zajął się traktat berliński była ratyfikacja zmian granicy turecko-greckiej. W ramach traktatu, Tesalia oficjalnie weszła w granice Grecji w 1881 roku.
Przypisy
Linki zewnętrzne Le Traité de Berlin (13 juillet 1878) Treaty between Great Britain, Germany, Austria, France, Italy, Russia, and Turkey for the Settlement of Affairs in the East: Signed at Berlin, July 13, 1878 Postanowienia traktatu berlińskiego z 13 lipca 1878 roku
Kategoria:1878 w Europie Kategoria:Historia Bułgarii Kategoria:Historia Czarnogóry Kategoria:Historia prawa międzynarodowego Kategoria:Historia Serbii Kategoria:Rumunia w XIX wieku Kategoria:Traktaty międzynarodowe Austrii Kategoria:Traktaty międzynarodowe Francji Kategoria:Traktaty międzynarodowe Imperium Osmańskiego Kategoria:Traktaty międzynarodowe Niemiec Kategoria:Traktaty międzynarodowe Wielkiej Brytanii berliński 1878 Kategoria:Traktaty rosyjsko-tureckie