Lifou (Drehu) – największa i najliczniej zamieszkana wyspa w archipelagu Wysp Lojalności w Nowej Kaledonii na Oceanie Spokojnym. Została odkryta przez francuskiego podróżnika Jules’a Dumonta d’Urville’a. Jest to największy atol wyniesiony na Ziemi.
Przynależność administracyjna Według podziału administracyjnego Nowej Kaledonii wyspa należy do gminy Lifou, która jest częścią jednej z trzech nowokaledońskich prowincji – Wysp Lojalności (fr. Province des îles Loyauté). Centrum administracyjnym wyspy jest miasto Wé, które leży nad Zatoką Chateaubriand w centralnej części wschodniego wybrzeża wyspy.
Geografia Powierzchnia wyspy wynosi 1207 km². Jej długość – 81 km, natomiast szerokość waha się od 16 do 24 km (dosyć zróżnicowana linia brzegowa). W ukształtowaniu powierzchni dominują formy płaskie – brak wysokich wzniesień (najwyższym jest Cap de Flotte – 106 m n.p.m.) i rzek. Dominują wybrzeża klifowe. Wyspa bogata jest w roślinność i urodzajne gleby.
thumb|left|250px|Jeden z klifów na wyspie Wyspa zbudowana jest ze skał wapiennych pochodzenia koralowego. Tworzy ona wyniesiony atol koralowy, powstały po zatopionym wulkanie. Dzisiejszy kształt i ukształtowanie terenu wyspa osiągnęła prawie dwa miliony lat temu.
Gospodarka Główną gałęzią gospodarki jest turystyka. Eksportuje się przede wszystkim koprę, kauczuk, wanilię oraz trzcinę cukrową.
Komunikacja W północnej części wyspy znajduje się port lotniczy Lifou, który ma połączenia z portem lotniczym Magenta w Numei, stolicy Nowej Kaledonii, loty odbywają się kilka razy w ciągu dnia.
Kultura Rdzenna ludność wyspy posługuje się językiem drehu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wyspy Lojalności