Max Noether (ur. 24 września 1844 w Mannheimie, zm. 13 grudnia 1921 w Erlangen) − niemiecki matematyk pochodzenia żydowskiego, ojciec Emmy Noether i Fritza Noethera.
Życiorys Studia odbył na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu, a 1875 został profesorem Uniwersytetu Fryderyka i Aleksandra w ErlangenW 1961 roku, kiedy do uniwersytetu przyłączono norymberską Wyższą Szkołę Ekonomii i Nauk Społecznych (Hochschule für Wirtschafts- und Sozialwissenschaften Nürnberg) i przekształcono ją w Wydział Ekonomii i Nauk Społecznych (Wirtschafts- und Sozialwissenschaftliche Fakultät), uczelnię przemianowano na „Uniwersytet Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze” (Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg). (Friedrich-Alexander-Universität Erlangen). Przyczynił się do rozwoju geometrii algebraicznej i teorii funkcji algebraicznych. W 1873 opublikował twierdzenie dotyczące krzywych algebraicznych, zawierające tak zwane warunki N.
Prace Zur Grundlegung der Theorie der algebraischen Raumcurven (Berlin 1883) Zur Erinnerung an Karl Georg Christian von Staudt (Erlangen 1901) Über die singulären Elemente der algebraischen Curven (Erlangen 1902) Abriß einer Theorie der algebraischen Funktionen (Lipsk 1911)
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne [dostęp 2021-10-24].
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Niemieccy matematycy XIX wieku Kategoria:Niemieccy matematycy XX wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Erlangen i Norymberdze Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1921