thumb|Jezdnia z poboczem gruntowym (droga wojewódzka nr 187) thumb|Jezdnia z poboczem utwardzonym (droga ekspresowa S7) Pobocze – część drogi usytuowana przy jezdni, która może być przeznaczona do ruchu pieszych lub niektórych pojazdów, postoju pojazdów, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt(Art. 2 pkt 8) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ()Poboczem może odbywać się ruch pieszych, pojazdów zaprzęgowych, rowerów, motorowerów, wózków ręcznych oraz osób prowadzących pojazd napędzany silnikiem, pojazdów innych niż silnikowe w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza, oraz jazda wierzchem lub pędzenie zwierząt..
Pobocze wchodzi w skład korony drogi, ma szerokość 0,5-2,5 m (zależnie od klasy drogi)Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. ().
Wyróżnia się pobocza (stanowiące części pobocza drogowego): gruntowe (nieutwardzone), utwardzone.
Pobocze gruntowe to obrzeże utwardzonego pobocza, umieszcza się na nim znaki drogowe oraz urządzenia bezpieczeństwa ruchu. Pobocze utwardzone (np. asfaltowe, betonowe) posiada nawierzchnię o nośności wystarczającej do postoju lub ruchu pojazdów, zatem dodatkowo usprawnia ruch drogowy (korzystając z niego, pojazd wolnobieżny może ułatwić wyprzedzanie). Oddziela się je od jezdni za pomocą linii krawędziowej (znaki poziome P-7a i P-7b).
Częścią pobocza jest także pas awaryjny.
Zobacz też
droga kołowa chodnik (droga)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Infrastruktura drogowa Kategoria:Prawo o ruchu drogowym