thumb|250px|Widok z Wyspy Słodowej na Wyspę Bielarską thumb|250px|Rzeźba Sokratesa dłuta Stanisława Netswoldowa, ustawiona na Wyspie Bielarskiej Wyspa Bielarska (niem. Hinterbleiche) – jedna z niewielkich wysepek w obrębie wrocławskiego Starego Miasta, sąsiadująca z nieco większą od niej Wyspą Słodową. Obie te wyspy w przeszłości nosiły miano Wysp Bielarskich: Tylnej (niem. Hinterbleiche) i Przedniej (niem. Vorderbleiche). Wyspy rozdzielone są kanałem – Upustem Klary.
Charakterystyka Od wieku XIII na Wyspie Bielarskiej zlokalizowany był jeden z dwóch Młynów św. Klary, należących do klarysek (przetrwały do roku 1975, kiedy wysadzono je w powietrze na podstawie decyzji Mariana Czulińskiego, ówczesnego prezydenta Wrocławia).
W 1741 na wyspie zlokalizowano wytwórnię spirytusu, likierów i win owocowych H. Henniga; przetrwała ona do II wojny światowej. Przy kładce św. Klary, która znajdowała się w miejscu dzisiejszej kładki Żabiej (zwanej też Bielarską) prowadzącej z wyspy na północny zachód (w kierunku hotelu HP Park Plaza), zlokalizowane było od XIX wieku kąpielisko KallenbachaTe miejsca zniknęły z map Dolnego Śląska bezpowrotnie. Pomniki, knajpy, parki....
Dziś wyspa pozostaje całkowicie niezabudowana. Znajdują się na niej tylko urządzenia rekreacyjne dla dzieci i tereny spacerowe. Na wyspie ustawiono także rzeźby plenerowe: „Sokratesa” dłuta Stanisława Netswoldowa (dar artysty dla miasta Wrocławia) oraz „Szachistów” autorstwa Łucji Skomorowskiej.
thumb|center|640px|Zespół wysp odrzańskich we Wrocławiu – po lewej u góry Wyspa Bielarska
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Wyspa Bielarska
B