Karaczi (, urdu , Karaći, bengalski: ) – największe miasto w Pakistanie, położone w południowej części kraju, nad Morzem Arabskim, na obszarze Niziny Hindustańskiej, na północno-zachodnim skrawku delty Indusu. Stolica prowincji Sindh. Burmistrzem miasta jest Murtaza Wahab.
Centrum miasta zajmują liczne reprezentacyjne budynki administracyjne, wybudowane w II poł. XIX wieku. Centrum jest otoczone dzielnicami mieszkaniowych, przemysłowymi oraz dzielnicami slumsów.
Demografia Karaczi jest największym i najludniejszym miastem w Pakistanie, zamieszkałe przez społeczności reprezentujące niemal wszystkie grupy etniczne Pakistanu. Po uzyskaniu przez Pakistan niepodległości 14 sierpnia 1947 roku Karaczi zamieszkiwało ok. 450 tys. osób. Wpływ na późniejszy wzrost liczby mieszkańców miał status stolicy miasta, napływ muzułmańskich uchodźców, osiedlających się w niepodległym Pakistanie, oraz rozwinięta gospodarka. Do 1951 roku liczba mieszkańców przekroczyła milion. W 1962 roku w mieście żyło ok. 2 mln osób. W 1998 roku miasto liczyło 9 339 023 mieszkańców. W 2006 roku liczba mieszkańców wynosiła ok. 12 mln. W 2017 roku liczba ta wzrosła do 14 910 352. W Karaczi mieszkało ok. 20,3 mln osób.
Historia Miasto zostało założone przez kupców indyjskich na początku XVIII w. W 1842 roku zostało anektowane przez Brytyjczyków. Od 1936 roku jest stolicą prowincji Sindh. Po uzyskaniu niepodległości przez Pakistan Karaczi zostało stolicą kraju. W 1954 roku w mieście zostały podpisane układy o przyjaźni i współpracy z Turcją oraz Stanami Zjednoczonymi. W 1959 roku miasto utraciło status stolicy na rzecz Rawalpindi, która do 1969 roku pełniła funkcję tymczasowej stolicy Pakistanu, do momentu ukończenia budowy Islamabadu.
Gospodarka W mieście rozwinięty jest m.in. przemysł włókienniczy, obuwniczy, metalowy, spożywczy, papierniczy, chemiczny, stoczniowy. Miasto obsługuje cały handel morski Pakistanu i Afganistanu, nie mającego dostępu do morza.
W Karaczi mieszczą się siedziby głównych banków krajowych (np. National Bank of Pakistan, State Bank of Pakistan) i międzynarodowych, giełda papierów wartościowych, siedziby organizacji gospodarczych.
W pobliżu miasta wybudowano pierwszą w Pakistanie elektrownię jądrową o mocy 125 MW.
Transport Karaczi jest głównym węzłem komunikacyjnym Pakistanu. Miasto ma dostęp do trzech autostrad. Jedna biegnie do Peszawaru i łączy miasto z centralnymi prowincjami Pakistanu, druga biegnie do Zahedanu i łączy miasto z Iranem i innymi państwami Bliskiego Wschodu, trzecia biegnąca wzdłuż wybrzeża prowadzi do . W mieście zbudowano sieć dróg ekspresowych rozchodzących się promieniście od centrum Karaczi.
20 kwietnia 1885 roku uruchomiono sieć tramwajową. Tramwaje poruszały się po torach o rozstawie 1219 mm. Sieć tramwajowa została zlikwidowana 30 kwietnia 1975 roku. W 1964 roku powstała kolej obwodowa. Ze względu na straty finansowe oraz zły stan techniczny infrastruktury została ona zamknięta w 1999 roku. Na przestrzeni lat na miejscu torów zbudowano nielegalne osiedla oraz slumsy. W listopadzie 2020 roku odtworzono fragment kolei obwodowej. Odcinek łączący dworzec główny ze stacją Orangi liczy 14 km długości. Ponadto Karaczi ma połączenie kolejowe z Rawalpindi.
W Karaczi mieszczą się dwa największe porty morskie Pakistanu: Karaczi i Bin Qasim. Znajduje się tu również największe lotnisko w kraju oraz siedziba pakistańskich linii lotniczych Pakistan International Airlines.
Edukacja i kultura Karaczi jest jednym z głównych ośrodków naukowo-kulturalnych Pakistanu. W mieście działają trzy uniwersytety (założone w latach 1951, 1977 i 1983) oraz akademia Kaid-e Azam, założona w 1976 roku.
Zobacz też Karachi City Karaczi Country Club Synagoga Magain Szalome w Karaczi
Przypisy
Kategoria:Miasta w Sindhu Kategoria:Artykuły, które powinna mieć każda Wikipedia (od 10 do 30k)