thumb|Koń ukraiński Koń ukraiński (ukr. Український верховий кінь) – rasa konia wierzchowego i pociągowego wyhodowana na Ukrainie w drugiej połowie XX wieku. Oficjalnie zatwierdzony w 1990 roku gorącokrwisty koń ukraiński, jest popularny w klasycznym jeździectwie, zwłaszcza w ujeżdżeniu i skokach przez przeszkody.
Historia Tworzenie konia ukraińskiego rozpoczęto w 1945 roku, tuż po zakończeniu II wojny światowej w Ukraińskiej Stadninie Koni nr 173 w obwodzie dniepropetrowskim. Do jego stworzenia wykorzystano lokalne konie wierzchowe i hodowlane, ogiery i klacze zachodnioeuropejskich ras mieszanych (trakeny i hanowery), konie węgierskie (furioso, gidrany i noniusy), a także ogiery rosyjskiej rasy orłowsko-rostopczyńskiej i pełnej krwi angielskiej. Długotrwała selekcja doprowadziła do uzyskania dużej, jednorodnej grupy ukraińskich koni sportowych, nadających się do klasycznych dyscyplin jeździeckich takich jak ujeżdżenie, skoki przez przeszkody i wszechstronny konkurs konia wierzchowego oraz do turystyki konnej.
W 1953 roku rozpoczęto prace nad hodowlą konia ukraińskiego, co wiązało się z rozwojem jeździectwa na sowieckiej Ukrainie i udziałem ukraińskich sportowców w igrzyskach olimpijskich. Wzrost popularności konia ukraińskiego nastąpił w 1968 roku po igrzyskach olimpijskich w Meksyku, gdzie radziecki jeździec Iwan Kizimow zdobył złoty medal olimpijski w ujeżdżeniu, dosiadając ciemnogniadego ukraińskiego konia Ikhora. W 1980 roku na igrzyskach olimpijskich w Moskwie trzech sowieckich jeźdźców – Wira Misewycz na Plocie, Jurij Kowszow na Igroku i Wiktor Ugriumow na Szkwalu – zostało mistrzami olimpijskimi w drużynowym ujeżdżeniu.
W latach 1975–2000 jeźdźcy dosiadający koni ukraińskich wygrali lub otrzymali nagrody w międzynarodowych i ukraińskich zawodach jeździeckich 318 razy, w tym 128 w ujeżdżeniu, 96 w skokach przez przeszkody i 74 we wszechstronnym konkursie konia wierzchowego. Na pierwszej Międzynarodowej Aukcji Konnej w Kijowie, która odbyła się w 1975 roku, sprzedano wyłącznie ukraińskie konie – 78 z nich za łączną kwotę 131 600 dolarów.
Pokrój Eksterier konia ukraińskiego charakteryzuje się harmonijną budową ciała, proporcjonalną głową o prostym profilu, długą, wysoko osadzoną szyją, głęboką i szeroką klatką piersiową, prostym grzbietem, długim, dobrze umięśnionym zadem oraz mocnymi kończynami. Średnie wymiary ogierów rasy konia ukraińskiego: wysokość w kłębie – 165,4 cm, długość skośna tułowia – 165,0 cm, obwód klatki piersiowej – 192,2 cm, obwód pęcin – 20,7 cm. Średnie wymiary klaczy rasy konia ukraińskiego: wysokość w kłębie – 162,8 cm, długość skośna tułowia – 162,5 cm, obwód klatki piersiowej – 191,7 cm, obwód pęcin – 20,1 cm.
Koń ukraiński charakteryzuje się wysokim wzrostem, rozwiniętą sylwetką, harmonijną budową i mocną konstytucją. Ma proporcjonalną głowę, długą szyję o wysokim wykroku, głęboką i szeroką klatkę piersiową, długi, szeroki zad o normalnym nachyleniu, mocne kończyny o prawidłowej postawie, energiczny temperament, produktywny ruch we wszystkich chodach oraz zdolność do nauki elementów wyższej szkoły jeździectwa. Koń łączy w sobie najlepsze cechy ras pierwotnych: energię, suchość, siłę i wytrzymałość rasowego konia wierzchowego, a także wysoki wzrost, masywność i siłę europejskich koni sportowych. Wyróżnia się łatwością w szkoleniu i posłuszeństwem, co czyni go odpowiednim do wszystkich rodzajów dyscyplin jeździeckich.
Umaszczenie Umaszczenie konia ukraińskiego jest kasztanowate z odcieniami, rude, kare i gniade, podczas gdy inne są bardzo rzadkie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Ukraiński Kategoria:Jeździectwo na Ukrainie