Rozkaz Nerona () – rozporządzenie Adolfa Hitlera z 19 marca 1945 roku. Hitler nakazał zniszczenie w Niemczech wszystkiego, „co przeciwnik mógłby wykorzystać do kontynuowania walki”, czyli nakazał stosować na terytorium Niemiec tę samą taktykę spalonej ziemi, jaką stosowano podczas odwrotu spod Moskwy. Ukazał się on w okresie walk o Zagłębie Ruhry.
Postanowienia Należy zniszczyć wszystkie urządzenia militarne, komunikacyjne, łączności, przemysłowe i zaopatrzeniowe, a także obiekty znajdujące się wewnątrz terytorium Rzeszy, które wróg w jakikolwiek sposób może wykorzystać natychmiast lub po pewnym czasie dla kontynuowania walkiWedług „Wspomnienia” Alberta Speera, strony 618−619.. Odpowiedzialne za dokonanie tych zniszczeń są wojskowe organy dowodzenia w odniesieniu do obiektów militarnych, łącznie z urządzeniami komunikacyjnymi oraz łączności, gauleiterzy i komisarze obrony Rzeszy w odniesieniu do wszystkich urządzeń przemysłowych, zaopatrzeniowych i pozostałych obiektów; gauleiterom i komisarzom obrony Rzeszy wojsko powinno udzielić pomocy koniecznej do wykonywania tych zadań. Niniejszy rozkaz należy jak najszybciej przedstawić wszystkim dowódcom, przeciwstawne polecenia są nieważne.
Zobacz też ARLZ
Przypisy
Bibliografia Laurencje Rees: Hitler i Stalin – wojna stulecia, 1999. Karol Grünberg: Biografia Hitlera, Warszawa 1989, Wydawnictwo Książka i Wiedza, s. 394–395.
Kategoria:Źródła prawa w III Rzeszy Kategoria:1945 w Niemczech