Jan Caradja (, ur. 1754, zm. 1844) – hospodar Wołoszczyzny w latach 1812–1818.
Pochodził z greckiej rodziny fanariockiej, był spokrewniony z rodziną Mavrocordatów. Objął tron wołoski po zakończeniu wojny rosyjsko-tureckiej, w której Imperium Osmańskie poniosło kolejną porażkę nieco osłabiającą jego wpływy w księstwach naddunajskich – powrócono m.in. do postanowień z 1802, zgodnie z którymi Turcja miała mianować hospodarów w uzgodnieniu z Rosją. Mimo to, Jan Caradja obawiał się reakcji dworu sułtańskiego na swoje bliskie kontakty z Rosją, w związku z czym w 1818 zbiegł przez Siedmiogród do Włoch. Okres jego rządów charakteryzował się skrajnym uciskiem podatkowym, co wzbudziło bardzo aktywną opozycję bojarską.
Jego córką była Rallou Karatza. Literatura J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.
Kategoria:Urodzeni w 1754 Kategoria:Władcy Wołoszczyzny Kategoria:Dragomanie Kategoria:Zmarli w 1844