thumb|Ulica Dobra przy ul. Zajęczej w okresie międzywojennym thumb|Ulica przy ulicy Jaracza (2025) thumb|Ulica przy skrzyżowaniu z ulicą Tamka (2026) thumb|Ulica przy skrzyżowaniu z ulicą Leszczyńską (2026) thumb|Ulica przy skrzyżowaniu z ulicą Karową, widok w kierunku ulicy Nowy Zjazd (2018) Ulica Dobra – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia Ulica została wytyczona w XVII wieku w jurydyce Aleksandria. Była wtedy drogą biegnącą po wysypisku śmieci i gruzu. Z biegiem czasu nasypywanie coraz większych ilości odpadów spowodowało odsunięcie się koryta Wisły od skarpy warszawskiej; powstałe tereny zalewowe nazwano Powiślem.
Nazwa, poświadczona w 1771, należała do nazw o charakterze metaforycznym, i jednocześnie ironicznym, gdyż ulica była nędznie zabudowana i była często zalewana podczas powodzi. Według innej teorii nazwa Dobra wywodziła się od dobrych zarobków właścicieli istniejących tutaj składnic drewna.
Na miejscu dawnej drogi w roku 1778 wytyczono ulicę Dobrą; początkowo jedynie na odcinku ul. Tamka – ul. Mariensztat, w kolejnym roku uregulowano prowadząc fragment od ul. Karowej do ul. Bednarskiej na nasypie z piachu. Pozostały odcinek, od ul. Tamka do ul. Karowej, rokrocznie był zalewany wezbranymi wodami Wisły.
Pod koniec XVIII wieku pojawiła się pierwsza zabudowa ulicy; były to drewniane domki. W roku 1776 powstały gospodarcze zabudowania tzw. Łazienek Jezierskiego wzniesione przy ul. Bednarskiej. Do początku wieku XIX wszystkie zabudowania ulicy były wyłącznie drewniane; jedyne nieliczne obiekty murowane wybudowano u zbiegu z Bednarską i jej numeracji były przypisane. Były to tzw. Łazienka Jezierskiego, będąca domem publicznym, oraz łaźnia Teodozji Majewskiej.
Jako pierwsza frontem do ulicy powstała niewielka kamieniczka nr 83, wzniesiona około roku 1840; inwestycje te pomogły uregulować końcowy odcinek ulicy – Dobrą wydłużono do linii ul. Białoskórniczej i w roku 1846 połączono ze zjazdem z wiaduktu Pancera.
W latach 1853–1855 zbudowano nowy wodociąg projektu Henryka Marconiego; przy ul. Dobrej 74 powstała wtedy stacja filtrów. Wodociąg Marconiego jako mało wydajny w roku 1886 zastąpiony został wodociągiem wybudowanym przez Williama Lindleya; na miejscu dawnej stacji filtrów powstała wtedy Stacja Pomp Kanałowych „Warszawa”. Halę maszyn obsługujących wodociąg wzniesiono wzdłuż ul. Karowej; jej elewacje ozdobiła cegła licówkowa oraz detale z syntetycznego kamienia, analogicznie jak w innych elementach wodociągu (Stacji Pomp Rzecznych i Stacji Filtrów).
Zabudowania przy Dobrej z okresu ożywienia budowlanego lat 70. i 80. XIX wieku to kilkanaście kamienic, pobudowanych przeważnie na narożnych parcelach. Na terenach zajętych w późniejszym okresie przez Elektrownię Warszawską, pomiędzy nieistniejącymi dziś fragmentami ulic Leszczyńskiej i Radnej w latach 1886–1887 powstały zabudowania Rektyfikacji Warszawskiej. W roku 1900 ulicę Dobrą wydłużono aż do linii ulicy Czerwonego Krzyża; przed rokiem 1915 nowy fragment zabudowano tam szeregiem kamienic czynszowych.
Niezwykle ciekawą kamienicę wzniesiono w roku 1910 dla Augusta Bauma pod nr. 56, u zbiegu z ul. Lipową; w późniejszym okresie należała ona do Domu Handlu i Przemysłu Edmunda Langera. Nieustalonego autorstwa budynek ozdobił narożny wykusz zwieńczony kopułą; było to jedyne tego typu rozwiązanie na terenie dzielnicy.
Działająca od roku 1904 przy ul. Elektrycznej Elektrownia Warszawska w roku 1927 dokupiła tereny aż po linię ulicy Dobrej; ulokowano na nich składy węgla, przechowywanego w bunkrach. W latach 20. i 30. w początkowym odcinku ulicy powstało kilka domów spółdzielczych, projektowanych przez wziętych architektów; ich autorami byli Jan Idzikowski, Marian Lalewicz i Karol Jankowski. Równocześnie powstały nowe zakłady przemysłowe: Fabryka Wyrobów Metalowych „Sztancmet” oraz Zakłady Przemysłu Korkowego braci Balickich, a działająca tu nadal Rektyfikacja Warszawska rozbudowała swoje zabudowania o nowe obiekty.
W okresie międzywojennym ulica miała nawierzchnię z kostki bazaltowej; w roku 1922 pojechał nią pierwszy tramwaj elektryczny linii P, zataczający koło: kursował na trasie Powiśle – Nowe Miasto – Powiśle. Pomimo dobrego połączenia komunikacyjnego ulica do wybuchu wojny pozostała ulicą zabudowaną nieco chaotycznie, szczególnie na odcinku do ul. Tamka.
Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939.
W okresie okupacji niemieckiej zniszczeniu uległa zabudowa środkowego odcinka ulicy, pomiędzy ul. Drewnianą a ul. Karową. Wypalone kamienice rozebrano w okresie powojennym; kilka innych pozbawiono wystroju.
W latach 1959–1966 między ulicami: Browarną, Lipową, Dobrą i Leszczyńską powstało osiedle Radna.
W roku 1995 rozebrano ostatnie relikty magazynów Stacji Pomp Kanałowych „Warszawa” i wzniesiono na ich miejscu Bibliotekę Uniwersytecką. W latach 2011–2014 naprzeciwko gmachu Biblioteki wzniesiono budynek Wydziału Neofilologii i Lingwistyki Stosowanej UW.
Ważniejsze obiekty Budynek łazienek Teodozji Majewskiej Szpital Kliniczny im. ks. Anny Mazowieckiej (ul. Karowa 2) Szary Dom, siedziba sióstr urszulanek (ul. Wiślana 2) Budynek 55 Uniwersytetu Warszawskiego (nr 55) Biblioteka Uniwersytecka (nr 56/66) Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 41 im. Żołnierzy Armii Krajowej Grupy Bojowej „Krybar” Zespół dawnej Elektrowni Warszawskiej, siedziba centrum handlowego Elektrownia Powiśle
W kulturze Od 1956 przy ul. Dobrej 21 (adres fikcyjny) mieszka radiowa rodzina Matysiaków.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Ulica Dobra na portalu warszawa1939.pl
Dobra Kategoria:Powiśle (Warszawa)