Piaskowice (także Puskowice; do 1868 Strzeblew; od 1953 Parzęczew) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1868–1953Do 20 września 1953 roku w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy były PiaskowiceGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Gmina Piaskowice (Puskowice) powstała za Królestwa Polskiego w 1868 roku w powiecie łęczyckim w guberni kaliskiej z obszaru dotychczasowej gminy StrzeblewPostanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, s. 279)Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, s. 359). do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich ParzęczewPostanowienie z 30 grudnia (11 stycznia) 1869/70, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, s. 67).
W okresie międzywojennym gmina Piaskowice należała do powiatu łęczyckiego w woj. łódzkim. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 1 stycznia 1948 roku z gminy Piaskowice wyłączono część obszaru (gromadę Konstancja) i przyłączono ją do miasta Ozorkowa. 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 11 gromad: Bibianów, Chrząstów Wielki, Florentynów, Ignacew Folwarczny, Igancew Rozlazły, Mikołajew, Nowo-Młyny, Parzęczew, Śliwniki Nowe, Wielka Wieś Nowa i WytrzyszczkiWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
21 września 1953 roku jednostka o nazwie gmina Piaskowice została zniesiona przez przemianowanie na gminę Parzęczew.
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie łódzkim