thumb|Śnieżna Przełęcz i opadające na nią granie z podpisanymi formacjami Śnieżna Przełęcz (słow. Ľadové sedlo, niem. Eistaler Scharte, węg. Jég-völgyi-csorba) – głęboka przełęcz w głównej grani Tatr, oddzielająca masyw Śnieżnego Szczytu (Snehový štít) od masywu Baranich Rogów (Baranie rohy). Znajduje się na wysokości 2354 m n.p.m. (według wcześniejszych pomiarów 2323 lub 2341 m).
W grani wznoszącej się w kierunku Śnieżnego Szczytu znajduje się szereg mniej wybitnych formacji. Są to (w kolejności od Śnieżnej Przełęczy): Śnieżny Mniszek (Snehový mních), Śnieżne Wrótka (Snehové vrátka), Śnieżne Czuby (Snehový hrb), Wyżnia Śnieżna Przełęcz (Prielom pod Snehovým), Śnieżny Zwornik (Snehová strážnica) – odchodzi od niego Śnieżna Grań (hrebeň Snehových veží), Śnieżny Karb (Snehová priehyba), Wyżni Śnieżny Karb (Vyšná Snehová priehyba). W grani wznoszącej się ku Baranim Rogom wypiętrzają się (w kolejności od Śnieżnej Przełęczy): Baranie Czuby (Baranie hrby) przerwane w połowie Niżnimi Baranimi Wrótkami (Nižné baranie vrátka), Pośrednie Baranie Wrótka (Prostredné baranie vrátka), Barani Kopiniaczek (Baraní mních), Wyżnie Baranie Wrótka (Vyšné baranie vrátka), Niżni Barani Zwornik (Nižná Barania strážnica, 2453 m) – odchodzi od niego Barania Grań (hrebeň Baraních veží), Niżnia Barania Ławka (Nižná barania lávka), Barani Kopiniak (Hrebeň baraních strážnic), Pośrednia Barania Ławka (Sedlo baraních strážnic), Wyżni Barani Zwornik (Vyšná Barania strážnica, 2510 m) – odchodzi od niego długa grań, w której pierwszym szczytem są Baranie Rogi.
Po północnej stronie przełęczy znajduje się Śnieżny Bańdzioch (Kotlinka pod Snehovým), jeden z trzech górnych kotłów Doliny Czarnej Jaworowej (Čierna Javorová dolina), a po stronie południowej – Dolina Pięciu Stawów Spiskich (kotlina Piatich Spišských plies).
Na przełęcz nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Przejście przez Śnieżną Przełęcz stanowi natomiast dla taterników najdogodniejsze połączenie Doliny Pięciu Stawów Spiskich z górną częścią Doliny Czarnej Jaworowej. Było ono znane jurgowskim myśliwym i używane przez nich zapewne już w XVIII wieku.
Pierwsze znane wejścia: latem – Józef Stolarczyk, Wojciech Gąsienica Kościelny, Wojciech Ślimak, Szymon Tatar starszy i Jędrzej Wala starszy, 17 września 1867 r., zimą – Dezső Reichart junior, 24 stycznia 1925 r.
Przypisy
thumb|left|Śnieżna Przełęcz
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr