thumb|240px|Dwie z Sal Królestwa na Filipinach, w San Jose, Tarlac... thumb|240px| ... oraz w Pandi, Bulacan Świadkowie Jehowy na Filipinach – społeczność wyznaniowa na Filipinach należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 253 876 głosicieli, należących do 3552 zborówZbory i grupy tagalskojęzyczne działają również m.in. na Arubie, w Australii, Austrii, Belgii, Cyprze, Danii, Finlandii, Francji, Grecji, Guamie, Hiszpanii, Hongkongu, Indonezji, Irlandii, Izraelu, Japonii, Kanadzie, Korei Południowej, Makau, Niemczech, Norwegii, Nowej Zelandii, Papui-Nowej Gwinei, Portugalii, Samoa Amerykańskim, Stanach Zjednoczonych, Tajlandii, Wielkiej Brytanii, Włoszech i na Wyspach Salomona oraz w krajach ograniczających działalność (źródło). Zbory i grupy ilokańskojęzyczne działają również w Hongkongu, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Natomiast w języku cebuańskim również w Japonii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, w hiligajno Stanach Zjednoczonych, a w pangasinan w Kanadzie. W dniach 24–26 lipca 2015 roku w Rzymie zorganizowano kongres pod hasłem „Naśladujmy Jezusa!”. Był pierwszym, podczas którego 60 zborów i grup z Europy mogło wysłuchać programu w języku tagalskim. Uczestniczyło w nim 3239 delegatów (Źródło: Kongres w języku tagalskim w Rzymie – „wielkie rodzinne spotkanie).. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2023 roku zgromadziło się 665 087 osóbW związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje (są też transmitowane przez stacje radiowe i telewizyjne). Do 31 grudnia 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org. (źródło).. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Quezon City. Jedna z 27 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 tys. głosicieli, i najliczniejsza spośród krajów azjatyckich.
Historia Początki W 1908 roku dwoje kaznodziejów ze Stanów Zjednoczonych, Louise Bell wraz z mężem, rozpoczęło działalność w mieście Sibalom w prowincji Antique. Pracowali oni jako nauczyciele, a w wolnych chwilach rozpowszechniali zamówione z Biura Głównego Towarzystwa Strażnica w Brooklynie traktaty. 14 stycznia 1912 roku, w trakcie podróży dookoła świata siedmioosobowego komitetu Badaczy Pisma Świętego, Charles Taze Russell wygłosił przemówienie „Gdzie są umarli?” w Grand Opera House w Manili.
W 1920 roku przyjechał kolejny Badacz Pisma Świętego, William Tinney – współwyznawca z Kanady. Założył klasę studiów Biblii. Choć William Tinney ze względu na stan zdrowia miał powrócić do rodzinnego kraju, to jednak zainteresowani sami urządzali zebrania, a literatura docierała do nich pocztą. W 1924 roku utworzono Biuro Oddziału.
W 1933 roku wierzenia Świadków Jehowy były przedstawiane w rozgłośni radiowej KZRM. W tym samym roku z Hawajów przybył Joseph Dos Santos, który prowadził działalność kaznodziejską. 1 czerwca 1934 roku zaczęło funkcjonować utworzone przez niego Biuro Oddziału. W języku tagalskim wydano pierwszą publikację Towarzystwa Strażnica. W 1938 roku, mimo napotykanego sprzeciwu, działało 121 głosicieli. Rok później nagrano na płyty gramofonowe wykłady biblijne w języku tagalskim, które 373 głosicieli przy pomocy przenośnych gramofonów odtwarzało mieszkańcom.
W 1941 roku kolejne publikacje religijne przetłumaczono na cztery główne języki. Zaczęto organizować niewielkie zgromadzenia. Liczba głosicieli przekroczyła ponad 2000 osób, wielu w czasie okupacji japońskiej za zachowanie neutralności zostało osadzonych w obozach.
W 1945 roku w Lingayen w prowincji Pangasinan na zgromadzenie przybyło ponad 4000 osób. Rok później w kraju działalność prowadziło 2600 głosicieli. W dniach od 18 do 20 grudnia 1946 roku w Santa Ana koło Manili zorganizowano kongres pod hasłem „Weselące się narody”. Uczestniczyło w nim ponad 5000 osób.
Rozwój działalności 14 czerwca 1947 roku przyjechali pierwsi absolwenci Szkoły Gilead: Earl Stewart, Victor White i Lorenzo Alpiche. Czwarty, Nick Skelparick, dołączył do pozostałych jakiś miesiąc później. W tym samym liczba głosicieli przekroczyła ponad 2900 osób. Od 1947 roku zaczęto tłumaczyć „Strażnicę” na język tagalski, w kwietniu 1949 roku na język cebuańskim i pangasinan.
W roku 1950 przybyli kolejni misjonarze, m.in. Brownowie i Willettowie, wysłani do Cebu City, również Andersonowie, których skierowano do Davao, a także Steele’owie, Smithowie, Neal Callaway oraz bracia Hachtel i Bruun.
W 1951 roku otworzono Biuro Oddziału. Prawie 14 tysięcy filipińskich głosicieli odwiedził Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel. Rok później grupę 7 głosicieli z Filipin zaproszono do 20 klasy Szkoły Gilead. W 1954 roku przybyli brytyjscy współwyznawcy Denton Hopkinson, Paul Bruun i Raymond Leach, kolejni z grupy 69 wyszkolonych zagranicznych misjonarzy skierowanych na Filipiny.
W roku 1962 działalność kaznodziejską prowadziło 36 829 głosicieli. W 1964 roku filipińscy głosiciele zostali po raz pierwszy zaproszeni do podjęcia służby misjonarskiej w sąsiednich krajach. Do połowy 2002 roku z Filipin do 19 różnych krajów skierowano ich 149.
W 1970 roku na Filipinach było 54 789 głosicieli, w 1975 roku 77 tysięcy, a w 1987 roku 100 tysięcy. 13 kwietnia 1991 roku oddano do użytku nowe obiekty Biura Oddziału. Z wizytą przyjechał przedstawiciel Towarzystwa Strażnica – John E. Barr. Do kraju przybyło 6 misjonarzy. W tym samym 1998 roku otworzono pierwszą na Filipinach Salę Zgromadzeń na 12 tysięcy miejsc.
W 2001 roku rozbudowano Biuro Oddziału. W tym czasie w Komitecie Oddziału usługiwali: Denton Hopkinson, Felix Salango, Felix Fajardo, David Ledbetter i Raymond Leach. 1 listopada 2003 roku zakończyła się kolejna rozbudowa stołecznego Biura Oddziału. Z wizytą przebywał przedstawiciel Towarzystwa Strażnica – Stephen Lett.
20 sierpnia 2002 roku islamiści z Grupy Abu Sajjafa powiązanej z Al-Ka’idą porwali sześciu Świadków Jehowy, a potem zabili dwóch z nich. 17 lipca 2020 trzech sprawców zostało aresztowanych.
W 2007 roku działalność kaznodziejską prowadziło 155 286 głosicieli. W 2009 roku liczba głosicieli przekroczyła 160 tysięcy. Na Wieczerzy Pańskiej zebrało się 523 200 osób. W roku 2012 liczba głosicieli przekroczyła 181 tysięcy osób.
Do 2013 roku prawie 3000 filipińskich głosicieli przeprowadziło się w regiony kraju, gdzie jest ich niewielu. Po tym jak w listopadzie 2001 roku wdrożono program budowy Sal Królestwa, w sierpniu 2013 roku na Filipinach wzniesiono tysięczny taki obiekt. W latach 2001–2015 wzniesiono przeszło 1100 Sal Królestwa. W roku 2015 liczba głosicieli przekroczyła 200 tysięcy. W 2016 roku po wizycie przedstawicieli Świadków Jehowy w Wydziale Edukacji w mieście Dipolog, stolicy prowincji Zamboaga del Norte, przedstawiono 30-minutowe prezentacje wartości edukacyjnej, etycznej i moralnej strony jw.org na trzech seminariach dla nauczycieli miast tej prowincji. Ponieważ cieszyły się one powodzeniem, Wydział Edukacji postanowił o przeprowadzeniu dodatkowych prezentacji dla psychologów szkolnych. Łącznie w prezentacjach tych uczestniczyło ponad 1000 pedagogów. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2019 roku zebrało się 612 911 osób, a w 2021 roku już 739 439 osób.
Od maja do października 2022 roku przybyło ponad 60 000 nowych bezpłatnych kursów biblijnych (w sumie prowadzono ich ponad 210 000), w listopadzie 2022 roku przekroczono liczbę 240 000 głosicieli, a w 2023 roku już 250 tysięcy. 22 styczniu 2023 roku w związku z wizytą przedstawiciela Biura Głównego zorganizowano specjalne zgromadzenie z którego skorzystały w sumie 341 043 osoby. W roku 2024 przekroczono liczbę 260 tysięcy głosicieli. Liczba bezpłatnych kursów biblijnych wzrosła do przeszło 252 tysięcy, a 12 201 zostało ochrzczonych.
Zebrania odbywają się w językach: tagalskim, filipińskim migowym, angielskim, bikol, cebuańskim, chińskim (mandaryńskim, minnańskim), hiligaynon, ibanag, ilokańskim, japońskim, koreańskim, pangasinan, pendżabskim, perskim i warajskim.
Akcje pomocy humanitarnej W 1991 roku skierowano pomoc humanitarną dla współwyznawców poszkodowanych przez wybuch wulkanu Pinatubo. W grudniu 2012 roku skierowano pomoc humanitarną dla współwyznawców poszkodowanych przez tajfun Bofa.
15 października 2013 roku doszło do trzęsienia ziemi o sile 7,2 stopnia w skali Richtera. W jego wyniku straciło życie trzech Świadków Jehowy. W tym samym regionie 8 listopada 2013 roku przeszedł supertajfun Haiyan. Wśród ofiar znalazło się 27 Świadków Jehowy, zniszczonych zostało ponad 100 domów należących do filipińskich Świadków oraz 5 miejsc wielbienia. W ramach międzynarodowej akcji niesienia pomocy poszkodowanym w rejony dotknięte katastrofą dostarczono żywność, wodę, leki i inne środki, których zakup sfinansowano z funduszy ofiarowanych na ogólnoświatową działalność wyznania. Zorganizowano też międzynarodowe brygady wykwalifikowanych ochotników, by nieść pomoc ofiarom tych klęsk żywiołowych. W ciągu niecałego roku od przejścia tajfunu odbudowano lub naprawiono 750 domów należących do Świadków Jehowy. W pracach tych uczestniczyło 522 filipińskich ochotników oraz 90 osób z innych krajów.
W październiku 2016 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tajfuny Sarika i Haima. Od grudnia 2016 roku do kwietnia 2017 roku Świadkowie Jehowy na Filipinach przeprowadzili akcję odbudowy i naprawy ponad 300 domów oraz 24 Sale Królestwa, które zostały uszkodzone lub zniszczone w wyniku przejścia supertajfunu Nock-Ten (Nina). W październiku 2018 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tajfun Yutu. W grudniu 2019 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tajfun Kammuri oraz tajfun Phanfone, w styczniu 2020 roku dla ewakuowanych przed erupcją wulkanu Taal, w maju 2020 roku dla poszkodowanych przez tajfun Vongfong, w październiku i listopadzie 2020 roku przez tajfuny Molave, Goni oraz Vamco, w grudniu 2021 roku przez tajfun Rai, w lipcu 2022 roku przez trzęsienie ziemi w północnej części kraju Filipinach, we wrześniu 2022 roku przez supertajfun Noru (w kolejnych miesiącach przeprowadzono program odbudowy zniszczonych obiektów), w lipcu 2023 roku przez supertajfun Doksuri, w listopadzie 2023 roku przez trzęsienie ziemi, a w październiku 2024 roku przez burzę tropikalną Trami.
Kongresy W dniach od 31 marca do 2 kwietnia 1947 roku zorganizowano kongres, który na Filipinach odbył się pod hasłem „Narody wysławiające Boga”. W dniu otwarcia kongres zorganizowano w Rizal Memorial Coliseum przy ulicy Vito Cruz w Manili. Ponieważ słaba akustyka sprawiła, że programy w różnych językach były prawie niezrozumiałe, kongres został przeniesiony do Philippine Racing Club w pobliskiej Santa Ana. Na historycznym kongresie przemawiał Nathan Knorr i Milton Henschel. 151 osób zostało ochrzczonych w Zatoce Manilskiej.
W roku 1956 w ogólnokrajowym kongresie uczestniczył Nathan Homer Knorr, a w roku 1957 pod hasłem „Życiodajna mądrość” – Frederick William Franz. W 1958 roku delegaci z Filipin uczestniczyli w zagranicznych kongresach pod hasłem „Wola Boża”. W roku 1963 na Filipinach odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina”, z programu przedstawionego w trzech językach skorzystało 37 806 osób. W dniach od 22 do 26 października 1964 roku w Manili odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Pokój na ziemi”. Uczestniczyło w nim 64 715 osób, a 1835 zostało ochrzczonych.