Bitwa pod Okpo – pierwsza bitwa morska w toczącej się w latach 1592–1598 wojnie japońsko-koreańskiej, zwanej wojną Imjin. Rozpoczęła się 16 czerwca 1592, trwała dwa dni. Wygrana w bitwie pod Okpo stanowiła pierwsze zwycięstwo admirała Yi Sun-sina w tej wojnie.

Tło Flota japońska wysadziła wojska pod Pusan, które zostało zdobyte, a armie japońskie ruszyły w głąb lądu. Kluczowe dla ich operacji było dostarczanie im zaopatrzenia i posiłków drogą morską, w szczególności by zakumulować zapasy potrzebne do inwazji na Chiny. Z tego względu flotylle japońskie rozpoczęły powolne przemieszczanie się wzdłuż zachodniego wybrzeża Półwyspu Koreańskiego.

Koreańczycy nie dysponowali siłami, by im się od razu przeciwstawić. Dwie z trzech głównych eskadr floty koreańskiej, Flotylle Prawej i Lewej Ręki prowincji Gyeongsang, zostały samozatopione, gdy ich dowódcy wpadli w panikę na widok lub na wieść o zbliżających się okrętach japońskich (z Prawej ocalały nieliczne jednostki). Dowódca tej flotylli, Wong Yun (원균), wezwał na pomoc Yi Sun-sina, który dowodził Flotyllą Lewej Ręki prowincji Jeolla. Yi postanowił jednak czekać na oficjalne rozkazy ze stolicy, w międzyczasie wzmacniając obronę swoich portów i licząc na połączenie z drugą eskadrą Jeolli, by wzmocnić siły przed starciem. Zanim to nastąpiło, otrzymał rozkaz z Seulu, by połączyć się z flotyllą Wonga i uderzyć na Japończyków, by przerwać ich linie komunikacyjne.

13 czerwca Yi wypłynął z portu Yeosu, na czele 39 okrętów wojennych, 24 dużych okrętów (panokseon) i 15 mniejszych jednostek (hyeupson), oraz 46 małych, otwartych łodzi, służących do rozpoznania i przesyłania informacji. Płynąc na wschód, okrążyli wyspę Geoje, zbierając po drodze cztery okręty wojenne i dwie łodzie rybackie, pozostałości floty Wonga. 16 czerwca zwiadowcy zawiadomili Yi o japońskiej flocie znajdującej się niedaleko.

Walki Około południa flota Yi Sun-sina weszła do zatoki Okpo, gdzie stało na kotwicach około 50 japońskich jednostek, w większości bez załóg, które były zajęte plądrowaniem i paleniem wsi. Koreańczycy natarli w szyku czołowym, z ciężkimi panokseonami w centrum, a lżejszymi jednostkami na skrzydłach. Część japońskich marynarzy wróciła na okręty, nie podejmując jednak walki, a próbując się wycofywać wzdłuż brzegu; inni uciekli na wzgórza. Koreańczycy zagarniali uciekające jednostki w głąb portu, a ich panokseony podpływały blisko lżej zbudowanych okrętów japońskich, z bliska ostrzeliwując je ogniem armatnim. Japoński ostrzał z arkebuzów był zupełnie nieskuteczny, bo koreańskie jednostki miały grube burty i nadburcia – w efekcie tylko trzech koreańskich marynarzy było rannych, a żaden nie zginął. 26 japońskich okrętów zostało zatopionych lub spalonych.

Yi Sun-sin powstrzymał swoich ludzi, którzy chcieli ścigać japońskich żołnierzy na lądzie, uznając, że byłoby zbyt ryzykowne, zwłaszcza że Japończycy mieli przewagę w walce pieszej. Zadowolił się spaleniem kolejnych pięciu dużych japońskich okrętów, które próbowały ucieczki do portu Happo (część Masanu). S. Turnbull podaje, że Koreańczycy zniszczyli 4 z 5 okrętów i wlicza spalone jednostki do łącznej liczby 26 zniszczonych tego dnia. Następnego dnia, jednostki rozpoznawcze zawiadomiły Yi Sun-sina o japońskiej eskadrze liczącej 13 okrętów w porcie Jeokjinpo (część Tongyeongu). Na widok nadciągającej floty koreańskiej, Japończycy porzucili statki i uciekli na ląd – wszystkie okręty zostały spalone przez marynarzy Yi (według S. Turnbulla zniszczonych zostało 11 z 13 okrętów).

Następstwa bitwy Po sukcesie w bitwie pod Okpo, Yi Sun-sin planował podjąć dalsze ataki na flotę japońską, łącznie z natarciem na jej siły główne w Pusan. Dotarła do niego jednak informacja o upadku Seulu, wycofał się więc do swej bazy w Yeosu. Do swojego sprawozdania z bitwy wysłanego do króla, Yi dołączył japoński muszkiet i lewe ucho japońskiego żołnierza. Skrytykował też Wong Yuna, twierdząc, że dwóch z trzech jego rannych marynarzy zostało trafionych ogniem bratobójczym, gdy płynęli na zdobytej jednostce. Sugerowało to, że Wong nie walczył aktywnie, więc nie wiedział, które japońskie okręty są w rękach koreańskich, lub że nie pilnował dyscypliny, pozwalając by jego ludzie próbowali odbijać cudze łupy dla swojej chwały. Pogłębiło to konflikt między dwoma dowódcami.

Dzięki dalszym sukcesom pod Tangpo, Hansan i Pusan w czerwcu 1592 roku, Koreańczycy byli w stanie zablokować drogę japońskim posiłkom zmierzającym na kontynent i ostatecznie – wypędzić agresorów z Półwyspu Koreańskiego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Bitwy morskie w historii Japonii Kategoria:Bitwy morskie w historii Korei Kategoria:Bitwy w XVI wieku Kategoria:Cieśnina Koreańska Kategoria:Wydarzenia 1592 Kategoria:Bitwy na Morzu Japońskim